و نعمتهاى او را به ياد آور و يكايك را بشمار ، و بر نعمت زن و فرزند يا مال كه به تو كرامت فرموده او را ستايش كن و بر آنچه تو را بدان آزموده و مبتلا ساخته سپاسگزارى كن و بگو : أللّهم لك الحمد على نعمائك الّتى لا تحصى بعدد و لا تكافئ به عمل ، و به هر آيهاى از آيات قرآن كه خداوند در آن خود را ستوده ، و به هر تسبيحى كه در هر آيه خود را تنزيه كرده ، و به هر تهليلى كه در قرآن براى خود فرستاده او را حمد و تسبيح و تهليل گوى و بر محمّد و خاندانش زياد صلوات بفرست و در اين مورد بسيار كوشش كن ، و به هر نامى كه خداوند خود را در قرآن بدان ناميده و به هر اسمى كه آن را نيكو مىشمارى او را بخوان ، و به نامهايى كه در آخر سوره حشر آمده است او را ياد كن و بگو : أسألك يا اللّه يا رحمان بكلّ اسم هو لك ، و أسألك بقوّتك و قدرتك و عزّتك و بجميع ما أحاط به علمك و بجمعك و بأركانك كلّها و بحقّ رسولك ( ص ) و باسمك الأكبر الأكبر ، و باسمك العظيم الّذي من دعاك به كان حقّا عليك أن تجيبه ، و باسمك الأعظم الأعظم الأعظم الّذي من دعاك به كان حقّا عليك أن لا تردّه ، و أن تعطيه ما سأل أن تغفر لي جميع ذنوبي في جميع علمك فيّ . » همهء حوايج دنيا و آخرت خود را از خدا بخواه و اشتياق خود را براى تشرّف در آينده و در هر سال به پيشگاه او عرضه بدار ، و هفتاد بار بهشت را مسألت كن ، و هفتاد بار توبه كن ، و بايد از جملهء دعاهاى تو اين باشد : أللّهم فكّني من النّار ، و أوسع عليّ من رزقك الحلال الطيّب ، و ادرأ عنّى شرّ فسقة الجنّ و الإنس و شرّ فسقة العرب و العجم . بارى اگر اين دعا را مقدّم داشتى و هنوز خورشيد غروب نكرده بود آن را دوباره بخوان و از دعا و زارى و مسألت از درگاه الهى خسته و ملول مشو .
معاوية بن عمّار « 16 » از ابى عبد اللّه ( ع ) روايت كرده : پيامبر خدا ( ص ) به على ( ع ) فرموده است : آيا دعاى روز عرفه را كه دعاى پيامبران پيش از من بوده است به تو ياد دهم ؟ على ( ع ) عرض كرد : آرى اى پيامبر خدا فرمود : مىگويى : لا إله إلّا اللّه
هامش
( 16 ) الفقيه ، ص 287 ، شماره 31 ؛ تهذيب ، ج 1 ، ص 498 به سند ديگر با زيادتى در آخر آن .