مسمّاى كوتاه كردن مو يا ناخن كافى است ، و چون اين كارها را انجام دهد از احرام خارج شده و آنچه بر او حرام گرديده بود حلال مىشود .
ششم - وقوف به عرفات و آنچه پيش از آن است :
( 1 ) حجّگزار چون براى حجّ محرم شود ، چنان كه گذشت بايد تلبيهگويان رهسپار منا شود و سزاوار است كه رفتن به سوى منا در يوم التّروية انجام شود ، و مخيّر است كه پيش از نماز ظهر و عصر كوچ كند يا پس از آن ؛ ليكن امام بايد پيش از نماز ظهرين رهسپار منا شود تا نمازها را در آن جا برگزار كند و در اين باره تأكيد شده است . حجّگزار به هنگامى كه متوجّه منا مىشود بگويد :
أللّهم إيّاك أرجو ، و إيّاك أدعو فبلّغني أملى ، و أصلح لي عملي ؛ و چون به منا وارد شد بگويد : الحمد للّه الّذي أقدمنيها صالحا في عافية و بلّغني هذا المكان ، أللّهم و هذه منى و هى ممّا مننت به على أوليائك و أهل طاعتك و انّما أنا عبدك و في قبضتك . سپس نماز مغرب و عشا را در منا و نماز صبح را در مسجد خيف به جا آورد .
بايد نماز خود را در كنار منارهاى كه در وسط مسجد است و از هر طرف سى ذراع فاصله دارد بگزارد ، چه اين مكان مسجد پيامبر ( ص ) و جايگاه نماز پيامبرانى بوده كه پيش از آن حضرت در اين مسجد نمازگزاردهاند و آنچه در پيرامون مناره از هر طرف خارج از اين سى ذراع است جزء مسجد نيست . شايسته است حجگزار تا طلوع فجر روز عرفه در منا بسر برد ، ليكن جايز نيست آن را در وادى محسّر « 14 » بگذراند مگر پس از دميدن آفتاب . خروج از منا پيش از طلوع فجر جز به هنگام ضرورت جايز نيست ، ليكن امام بايد تا دميدن خورشيد در آن جا بماند . سپس حجگزار بايد به سوى عرفات رهسپار شود ، و او در حالى كه رو به سوى آن دارد بگويد : أللّهم إليك صمدت ، و ايّاك أعتمدت ، و وجهك اردت ، و قولك صدّقت و أمرك اتّبعت أسألك أن تبارك
هامش
( 14 ) عبد المؤمن بغدادى در المراصد مىگويد : محسّر با ضمّ ميم و فتح حاء و كسر سين مشدّد و راء نام درهاى است ميان منا و مزدلفه و آن نه از مناست و نه از مزدلفه ، آنچه مشهور است همين است . و گفته شده كه :
آن محلّى ميان مكّه و عرفه است ، و نيز گفتهاند : نام محلّى ميان منا و عرفه است .