امام صادق ( ع ) فرموده است : « شيعه ما كسى است كه از مردم چيزى درخواست نمىكند هر چند از گرسنگى بميرد . » « 26 » پيامبر ( ص ) فرموده است : « گواهى كسى كه دست سؤال به سوى مردم دراز مىكند مردود است . » « 27 » على بن الحسين ( ع ) در روز عرفه افرادى را ديد كه سؤال مىكردند ، فرمود : « اينها از بدترين خلق خدا هستند ، چه مردم به سوى خدا رو مىآورند و آنها به سوى مردم مىشتابند . » « 28 » امام صادق ( ع ) فرموده است : « اگر سؤال كننده مىدانست چه گناهى دامنگير او مىشود ، هيچ كس از ديگرى سؤال و درخواست نمىكرد ؛ و اگر سؤال شونده مىدانست در صورت منع سائل چه زيانى بر اوست هيچ كس ديگرى را محروم نمىكرد . » « 29 » و نيز فرموده است : « كسى كه بدون احتياج سؤال كند جز اين نيست كه آتش مىخورد . » « 30 » امام باقر ( ع ) فرموده است : « به خداوند سوگند مىخورم - و آن حقّ است - هيچ كس باب سؤال و خواهش را به روى خود باز نمىكند مگر آن كه خداوند باب فقر را به روى او مىگشايد . » « 31 » امام سجّاد ( ع ) فرموده است : « من از سوى پروردگارم ضامنم كه هيچ كس بدون احتياج از كسى سؤال و درخواست نمىكند مگر آن كه روزى نيازمندى او را ناگزير سازد كه از روى احتياج سؤال كند . » « 32 »
هامش
( 26 ) عدّة الدّاعى ، ص 70 .
( 27 ) عدّة الدّاعى ، ص 70 .
( 28 ) عدّة الدّاعى ، ص 70 .
( 29 ) عدّة الدّاعى ، ص 70 ؛ كافى ، ج 4 ، ص 20 به شماره 2 ؛ الفقيه ، ص 166 به شماره 31 با اختلاف كمى در الفاظ .
( 30 ) عدة الدّاعى ، ص 70 ؛ الكبير طبرانى ؛ صحيحه ابن خزيمه ؛ شعب الايمان بيهقى ؛ الترغيب ، ج 1 ، ص 574 .
( 31 ) كافى ، ج 4 ، ص 19 به شماره 2 و 1 ؛ الفقيه ، ص 166 به شماره 26 .
( 32 ) كافى ، ج 4 ، ص 19 به شماره 2 و 1 ؛ الفقيه ، ص 166 به شماره 27 .