لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ
. « 124 » و نيز فرموده : « بر شما باد به فرا گرفتن احكام دين خدا ، و اعرابى « 125 » نباشيد ، چه كسى كه احكام دين را نياموزد ، خداوند متعال در روز رستاخيز به او نظر نمىكند « 126 » ، و اعمال او را پاكيزه نخواهد كرد . » « 127 » و نيز : « دوست دارم تازيانه بر سر اصحابم بزنم تا فقه و احكام دين را فرا گيرند . » « 128 » و نيز : « عالمان وارثان پيامبرانند ؛ پيامبران درهم و دينارى به ارث بر جاى نمىگذارند ، تنها احاديثى از خود به ميراث مىگذارند ، هر كس چيزى از احاديث آنها را به كار بندد بهره فراوانى به دست آورده است ، بنگريد دانش خود را از چه كسى اخذ كردهايد ، چه ميان ما اهل بيت در هر نسلى افراد عادلى وجود دارد ، كه تحريفات غاليان و ادعّاهاى باطلكيشان و تأويلات جاهلان را از دين مىزدايند . » « 129 » و نيز : « هر گاه خداوند خير بندهاى را بخواهد او را در دين فقيه و دانا مىگرداند . » « 130 » معاوية بن عمّار به امام صادق ( ع ) عرض كرد : مردى است كه احاديثتان را روايت ، و آنها را ميان مردم پخش مىكند ، و دلهاى شيعيان شما را به آنها قوّت مىدهد ، و نيز مردى است از شيعيان شما كه عابد است ليكن اهل روايت و نقل
هامش
( 124 ) توبه / 122 : . . . تا در دين آگاهى پيدا كنند ، و به هنگام بازگشت به سوى قوم خود آنها را بيم دهند ، شايد ( از نافرمانى خدا ) دورى جويند ؛ كافى ، ج 1 ، ص 31 .
( 125 ) يعنى مانند اعراب باديه نشين نباشيد كه دين را نمىشناسند ، و در پى فرا گرفتن آن نيستند ، و از احكام آن غافل بلكه از آنها و از ياد گرفتن آنها رو گردانند .
( 126 ) كنايه است از خشم و عدم اعتناى خداوند نسبت به وى و سلب رحمت و فيض و احسان الهى از او ، و حرمان وى از مقام قرب .
( 127 ) كافى ، ج 1 ، ص 31 .
( 128 ) همان مأخذ ص 32 .
( 129 ) همان مأخذ ، ص 32 ؛ البصائر ، ص 3 .
( 130 ) كافى ، ج 1 ، ص 32 ، و پيش از اين مذكور شد .