به كسى ياد مىدهد به اندازهء كسانى كه آن را مرتكب شدهاند گناه بر عهدهء اوست بىآن كه از گناهان آنها چيزى كم گردد . » « 118 » و نيز فرموده است : « عالمى كه از دانش او سود برده مىشود برتر از هفتاد هزار عابد است . » « 119 » و نيز : « هر كس از شما دانشى را به ديگرى ياد دهد ، دو برابر اجر دانش آموز به او پاداش داده مىشود ، و معلّم بر وى برترى دارد ، بنابراين دانش را از دانشوران فرا گيريد ، و آن را به برادرانتان بياموزيد ، همچنان كه عالمان آن را به شما آموختهاند . » « 120 » و نيز : « در مجلسى پيش كسى بنشينم كه به او اعتماد دارم ، در نظرم از عبادت يك سال اطمينان بخشتر است . » « 121 » امام صادق ( ع ) فرموده است : « هر كس عمل خيرى را به ديگرى بياموزد پاداش كسى را دارد كه آن را به كار بسته است ، راوى گويد : عرض كردم : اگر كسى كه آن كار خير را فرا گرفته است آن را به ديگرى ياد دهد ، آيا اين پاداش به او داده خواهد شد ؟ فرمود : اگر آن را به همهء مردم ياد دهد نيز اين ثواب به همان گونه دربارهء او جارى خواهد شد ، عرض كردم : اگر او بميرد ، فرمود : هر چند بميرد . » « 122 » و نيز فرموده است : « فقه و احكام دين را فرا گيريد ، چه هر كس از شما احكام دين را نياموزد اعرابى است . » « 123 » خداوند عزّ و جلّ در كتابش مىفرمايد :
هامش
( 118 ) كافى ، ج 1 ص 35 .
( 119 ) همان مأخذ ، ص 33 .
( 120 ) همان مأخذ ، ص 35 .
( 121 ) همان مأخذ ، ص 39 .
( 122 ) همان مأخذ ، ص 35 .
( 123 ) منسوب به اعراب است ؛ اين واژه مفرد ندارد ، و مراد از آن باديه نشينانى است كه احكام دينى را فرا نمىگيرند .