پيامبر خدا ( ص ) فرموده است : « نماز مانند عمود خيمه است ، اگر عمود ثابت و استوار باشد ريسمانها و ميخها و چادر خيمه نيز ثابت و برقرار خواهند بود ، و اگر عمود شكسته شود ريسمانها و ميخها و چادر سودى ندارند . » « 17 » و نيز فرموده است : « نماز در ميان شما مانند نهرى است كه بر در خانهء يكى از شما جريان داشته باشد ، و او شبانهروزى پنج بار خود را در آن بشويد ، با پنج بار شستشو چركى بر او به جاى نمىماند ، با گزاردن نمازهاى پنجگانه نيز گناهى بر او باقى نيست . » « 18 » امام صادق ( ع ) فرموده است : « اگر خداوند از كسى يك نماز بپذيرد او را عذاب نمىكند ، و اگر از كسى يك كار نيك را پذيرفت ديگر او را مورد عذاب قرار نمىدهد . » « 19 » و نيز فرموده است : « پيامبر خدا ( ص ) مىفرمود : كسى كه در انتظار فرا رسيدن وقت نماز واجب به سر برد ، و آن را در آغاز وقت آن به جا آورد ، و ركوع و سجود و خشوع آن را كامل گرداند ، سپس خداوند را به عظمت ياد و او را حمد و ستايش كند تا وقت نماز ديگر فرا رسد ، و ميان اين دو سخن بيهودهاى نگويد خداوند پاداش حجّ و عمره كننده را براى او مىنويسد ، و او از اهل عليّين خواهد بود . » « 20 » مىگويم : در خبر صحيح از امام باقر ( ع ) نقل شده است كه : پيامبر خدا ( ص ) فرموده است : ميان مسلمان تا كافر شدن او جز اين فاصلهاى نيست كه نماز واجب را بعمد ترك كند ، و يا آن را سبك شمرد و به جا نياورد . » « 21 » در روايت ديگرى است : كسى كه نمازى را بعمد ترك كند كافر شده است . » « 22 » غزّالى مىگويد : يعنى به جايى رسيده كه نزديك است از دايرهء ايمان بيرون رود ، و پيوند آن گسسته و ستون آن ساقط گردد ، چنان كه به كسى كه نزديك
هامش
( 17 ) الفقيه ، ص 55 ، باب فضل الصّلاة ، شماره 18 .
( 18 ) الفقيه ، ص 55 ، باب فضل الصّلاة ، شماره 19 .
( 19 ) الفقيه ، ص 55 ، باب فضل الصّلاة ، شماره 20 .
( 20 ) الفقيه ، ص 56 ، باب فضل الصّلاة ، شمارهء 21 .
( 21 ) محاسن ، برقى ، ص 80 ؛ عقاب الاعمال ، صدوق ، ص 223 .
( 22 ) اوسط ، طبرانى ؛ الجامع الصغير ، باب ميم .