ذكر نسبت آن به او مذكور خواهيم داشت ، و به خواست خدا در هر باب همين كار را خواهيم كرد ، و بيشتر آنچه را از اهل بيت ( ع ) روايت مىكنيم منقول از كتابهاى كافى و من لا يحضره الفقيه است ، زيرا همهء آنچه در اين دو كتاب روايت شده است طبق آنچه گرد آورندگان آنها در آغاز هر يك از آنها گواهى كردهاند صحّت انتساب آنها به ائمّه ( ع ) تأييد شده است .
فضيلت اذان
( 1 ) در الفقيه از پيامبر ( ص ) روايت شده كه فرموده است : « هر كس در يكى از شهرهاى مسلمانان يك سال اذان بگويد بهشت بر او واجب مىشود . » « 1 » از امام باقر ( ع ) روايت است كه : « خداوند مؤذن را به اندازهاى كه چشمش مىبيند ، و صدايش در آسمان مىپيچد مىآمرزد ، هر خشك و ترى كه آوازه وى را مىشنود او را تصديق مىكند ، و از ثواب هر كسى كه با او در مسجدش نماز مىگزارد سهمى نصيب او مىشود ، و به شمار هر كسى كه به بانگ او نماز مىخواند حسنهاى براى اوست . » « 2 » و نيز فرموده است : « هر كس هفت سال براى رضاى خدا اذان بگويد روز قيامت در حالى وارد خواهد شد كه هيچ گناهى بر او نيست . » « 3 » روايت شده است كه « فرشتگان هنگامى كه اذان مردم زمين را مىشنوند مىگويند : اين آواز امّت محمد ( ص ) به وحدانيّت خداوند است ، از اين رو براى امّت او تا آنگاه كه مردم از آن نماز فارغ شوند استغفار مىكنند . » « 4 » و نيز روايت شده است « كه هر كس نماز را با اذان و اقامه بخواند دو صف از فرشتگان در پشت سرش نماز مىگزارند ، و كسى كه نماز را با اقامه تنها بخواند يك صفّ از فرشتگان در پشت سرش نماز مىخوانند ، و اندازهء صف به قدر ميان مشرق و مغرب است . » « 5 »
هامش
( 1 ) الفقيه ، ص 76 ، باب الاذان و الاقامه ، ص 77 شماره 20 .
( 2 ) الفقيه ، ص 76 ، باب الاذان و الاقامه ، ص 77 شماره 21 .
( 3 ) الفقيه ، ص 76 ، باب الاذان و الاقامه ، ص 77 شماره 22 .
( 4 ) الفقيه ، ص 76 ، باب الاذان و الاقامه ، ص 77 شماره 23 .
( 5 ) همان مأخذ ، همان باب ، شماره 26 .