اداى طاعات قرار داده است . بنابراين در صفا و زلالى آب و پاكى و بركت و لطف امتزاج آن با هر چيز ، و وجود آن در اشياى ديگر بينديش ، و آن را در طهارت دادن اعضايى كه خداوند تو را به تطهير آنها مكلّف ساخته به كار ببر ، و آداب و سنن آنها را به جا بياور ، زيرا در هر يك از اين آداب فوايد بسيارى وجود دارد كه اگر با احترام آن را به كار بندى چشمههاى فوايد آن به زودى به سوى تو جارى خواهد شد . سپس با خلق خدا مانند امتزاج آب با اشيا كه حقّ هر چيزى را چنان كه بايد ادا مىكند ، و در حقيقت او دگرگونى پديد نمىآيد ، رفتار و معاشرت كن ، و گفتار پيامبر خدا ( ص ) را سرمشق قرار ده كه فرموده است : « مؤمن خالص مانند آب است . » « 94 » و بايد صفا و خلوص تو با خداوند در جمع طاعاتى كه به جا مىآورى مانند صفا و پاكيزگى آبى باشد كه خداوند از آسمان نازل مىكند و آن را طهور ( بسيار پاك كننده ) ناميده است ، بنابراين در آن هنگام كه اعضاى بدن خود را با آب پاك مىگردانى دلت را با آب تقوا و يقين شستشو كن « 95 » .
در علل ابن شاذان از امام رضا ( ع ) « 96 » روايت است : « همانا به وضو دستور داده شده تا بنده به هنگامى كه در پيشگاه خداوند جبّار براى راز و نياز با او به پا مىخيزد ، و امر او را اطاعت مىكند پاك ، و از هر آلودگى و پليدى پاكيزه باشد ، علاوه بر آن وضو سبب از ميان رفتن كسالت ، و بر طرف شدن چرت و خواب و موجب صفاى دل براى قيام در پيشگاه خداوند بزرگ است . و اين كه وضو بر صورت و دستها و سر و پاها واجب شده براى اين است كه بنده هنگامى كه در برابر خداوند مىايستد اعمال او به وسيلهء اعضا و جوارحى كه وضو در آنها واجب شده است نمايان مىشود ، زيرا با صورت خود به سجده و خضوع
هامش
( 94 ) مصباح الشريعة ، باب دهم .
( 95 ) از حديث منقول از امام صادق ( ع ) كه فرموده است : « هر گاه ارادهء طهارت و وضو كردى . . . » تا اين جا نقل از مصباح الشّريعه ، باب دهم است .
( 96 ) عيون اخبار الرّضا ( ع ) ، باب 34 .