شستن و شانه زدن و روغن ماليدن سر تنظيف و چركها زدوده شود . پيامبر خدا ( ص ) يك روز در ميان بر موهايش روغن مىماليد و آنها را شانه مىزد ، و به ديگران همين را سفارش مىكرد ، و مىفرمود : « يك روز در ميان روغن بماليد . » « 99 » و فرموده است : « هر كه داراى موى سر است بايد آن را گرامى بدارد . » « 100 » يعنى از چركها پاك نگه دارد . مردى به خدمت پيامبر ( ص ) رسيد كه موى سر و محاسنش در هم و ژوليده بود ؛ پيامبر ( ص ) فرمود : « اين مرد را روغن نبود كه با آن موى سرش را بنشاند » سپس فرمود : « يكى از شما وارد مىشود كه گويى شيطان است . » « 101 » مىگويم : آنچه از احاديث اهل بيت ( ع ) استفاده مىشود اين است كه چيدن مو و تراشيدن آن بهتر از بلند بودن و نگه داشتن آن است ، و موى پيامبر خدا ( ص ) هرگز به فرق سرش نرسيد مگر در سالى كه از زيارت خانهء خدا ممنوع شد .
در كافى « 102 » از عمرو بن ثابت از ابى عبد الله ( ع ) روايت كرده و گفته است :
به آن حضرت عرض كردم آنها روايت مىكنند كه فرق سر از سنّت است ؟
فرمود : « از سنّت است . » عرض كردم : و ادّعا مىكنند پيامبر ( ص ) فرق موى سر داشت ، فرمود : « پيامبر ( ص ) فرق نداشت ، و پيامبران ( ع ) مو نگه نمىداشتند . » در روايت ديگرى است كه : « پيامبر خدا ( ص ) هر گاه مويش را بلند نگه مىداشت تا حدّ نرمهء گوشش بود » . « 103 » و نيز كافى به سند خود از اسحاق بن عمّار از ابى عبد الله ( ع ) روايت
هامش
( 99 ) مكارم الاخلاق ، ص 51 . ابو الصّلاح گفته است : براى حديث « إدّهنوا غبّا » سندى نيافتم در سنن نسايى ، ج 8 ص 132 از قتاده از حسن روايت است كه پيامبر ( ص ) از شانه زدن سر جز يك روز در ميان نهى فرمود ، سنن ، ابى داوود ، ج 2 ، ص 394 ، همين را نقل كرده است ، و در كافى ، ج 6 ، ص 395 از امام صادق ( ع ) روايت كرده است كه « مرد نبايد هر روز روغن بمالد » .
( 100 ) سنن ، ابى داوود ، ج 2 ، ص 395 .
( 101 ) تيسير الوصول ، ج 2 ، ص 145 از حديث جابر با الفاظ ديگرى و ص 138 از عطاء بن يسار و گفته : مالك آن را نقل كرده است .
( 102 ) همان مأخذ ، ج 6 ، ص 486 ، به شمارهء 4 .
( 103 ) همان مأخذ ، ج 6 ، ص 485 ، به شمارهء 3 .