نزد آنان كمتر و پستتر از آن چيزى بود كه در زير پاهاى خود لگدمال مىكنند ، و همانند كسى كه همواره در باغهاى بهشت در كنار دوستان خدا به سر مىبرد به معرفت خداوند متنعّم و از آن لذّت مىبردند . معرفت الهى مونس و همدم انسان در برابر هر بيم و وحشت ، و يار و همنشين در هر تنهايى و وحدت ، و روشنايى در ميان هر ظلمت ، و قوّت در مقابل هر ضعف و درمان هر بيمارى است . سپس فرمود : پيش از شما قومى وجود داشت كه آنها را كشتند و سوزانيدند و اعضاى بدنشان را با ارّه قطع كردند ، و زمين را با همهء فراخى بر آنها تنگ ساختند ، ليكن اين آزارها و بلاها آنها را از طاعت خداوند و دين حقّ باز نگردانيد . اينان كسى از دشمنان خود را نكشته ، و آزارى به آنها نرسانيده بودند جز اين كه به خداوند عزيز و حميد ايمان آورده بودند
وَ ما نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلَّا أَنْ يُؤْمِنُوا بِاللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ
پس مقامات آنها را از خداوند درخواست كنيد ، و بر مصائب روزگار شكيبايى ورزيد ، تا پاداشهاى آنها را بيابيد . » « 145 »
باب دوّم
( 1 ) در اين باب دانشهاى پسنديده و نكوهيده و اقسام و احكام آنها و علومى كه واجب عينى يا كفايى است و موقعيّت و حدود علم فقه و كلام در ميان علوم دينى و همچنين علم آخرت شرح داده مىشود .
دانشى كه واجب عينى است
( 2 ) پيامبر اكرم ( ص ) فرموده است : « طلب دانش بر هر مسلمانى واجب است » و نيز فرموده است : « دانش را طلب كنيد هر چند در چين باشد » . علما دربارهء اين كه چه علمى بر هر مسلمانى واجب عينى است اختلاف نظر دارند و در اين
هامش
( 145 ) كافى ، كلينى ، ج 8 ، ص 247 .