اينها شمّهاى از احاديثى است كه دربارهء فضيلت علم از معصومان ( ع ) به ما رسيده است ، و از نظر رعايت اختصار به همينها بسنده كرديم .
فصل : شواهدى از كتب پيشين در فضيلت علم و علماء
( 1 ) عالم ما گفته است « 139 » : امّا اهميّت و فضيلت علم و دانش از ديدگاه حكمت باستان ؛ لقمان به فرزندش گفت : اى پسرك من در انتخاب مجالسى كه در آنها شركت مىكنى ديدگانت را باز كن ، اگر ديدى در آن مجلس گروهى گرد هم آمدهاند كه خدا را ياد مىكنند با آنها بنشين ، چه اگر دانشمند باشى دانشت به تو سود خواهد رسانيد ، و اگر نادان باشى آنان دانش به تو خواهند آموخت ، شايد خداوند آنان را زير سايه رحمت خويش قرار دهد و رحمتش ، تو را نيز شامل گردد . و هر گاه ديدى گرد هم آمدهاند و خدا را ياد نمىكنند با آنها همنشين مشو ، زيرا اگر دانشمند باشى ، دانشت به تو سودى نمىرساند ، و اگر نادان باشى آنها بر نادانى تو مىافزايند ، و بسا خداوند آنان را مورد كيفر قرار دهد ، و آن كيفر تو را نيز فرا گيرد . « 140 » در تورات آمده است : خداوند به موسى ( ع ) فرمود : حكمت را بزرگ بشمار ، چه من حكمت را در دل هر كسى قرار دهم مىخواهم او را بيامرزم ، پس حكمت را فرا گير و بدان عمل كن ، و به ديگران نيز بياموز تا از اين راه به كرامت من در دنيا و آخرت دست يا بى .
در زبور آمده است : خداوند به داوود پيامبر فرمود : به دانايان بنى اسرائيل و راهبان آنها بگو با پرهيزگاران گفتگو و مذاكره كنند ، و اگر ميان مردم پرهيزگارى نيافتند با دانشمندان سخن گويند ، و چنانچه در بين آنها دانشمندى نيابند با خردمندان و انديشمندان به گفتگو بنشينند ، زيرا پرهيزگارى و دانش و
هامش
( 139 ) منظور شهيد دوّم است كه در منية المريد گفته است .
( 140 ) العلم ، ابن عبد البرّ ؛ المختصر ، ص 54 ؛ كافى ، ج 1 ، ص 39 .