برطيل : سنگ دراز ، آهن دراز .
برهه : پارهاى از وقت .
بقاع : بقعهها ، خانهها ، سراىها .
بقر : گاو .
بلادت : كند فهم بودن ، كودنى .
بلاهت : كمخردى ، سادهدلى .
بوسبل : خداوند راهها . مجازا : نيرنگ باز و كاوشكننده .
بيّاعى : فروختن .
پالهنگ : يوغ و كمند .
پاىگاه : جاىگاه اسبان ، آخور ، اسطبل .
پيزى : دبر ، مقعد ، كون .
پيزى شل : كون گشاد .
پيغوله : كنج و گوشهء خانه ، زاويه .
تبن : كاه .
تجشّم : رنج بردن .
تحاشى : تن زدن ، پرهيز كردن ، امتناع كردن .
تخشّع : فروتنى كردن .
تدرّب : عادت كردن و مواظب شدن بر كارى .
ترّهى : بىهوده ، ياوه .
تسميه : نام نهادن ، بسم اللّه گفتن .
تسو : مقدار وزن چهار جو .
تسويل : آراستن چيزى براى فريب و گمراهى ديگران .
تشرشر : شرشر كردن .
تشنيع : بد گفتن ، زشت گفتن كسى را ، عيوب كسى را آشكار كردن .
تشوير : شرمسارى ، شرمزدگى ، شور و اضطراب ، آشوب .
تشهير : شهره كردن ، مشهور كردن ، رسوا كردن .
تعب : رنجه شدن ، خستگى .
تعبيه : ساختن ، آماده كردن .
تعنيف : خشونت كردن .
تغوّط : ريدن .
تفت : گرمى ، حرارت .
تفوّه : سخن گفتن .
تقريع : سرزنش كردن ، ملامت كردن .
تمغا : نشان ، داغ ، علامت ، مهر ، ماليات .
تنبول : تملول ، فوفل ، درختى است از تيرهء بيدها كه طعمى معطّر دارد و از آن مادّهاى استخراج كنند كه قابض و اشتهاآور و ضدّ كرم است . شاه حسينى ، بتل غاجى ، پان .
تنحنح : سرفه زدن .
تنگه : مقدارى از زر و سيم ، مقدارى پول ، قطعهاى كوچك از طلا و نقره .
تن زدن : خاموش شدن ، سكوت كردن .
تنميق : نيكو نوشتن كتاب را ، آراستن به كتابت و نگارين كردن چيزى را .
جوحى ( فارسى ) — صفحة 760
مساهمون: احمد مجاهد
ص٧٦٠