مصرع اول / سراينده / صفحه
ثرياوار بارم اشك اى ماه
/ 1 / 186
ثناى حسن تو در عقل من نمىگنجد
/ 1 / 186
ثوابى كن به لطفت دستگيرم
/ 1 / 186
ثوابى كن زكات حسن گهگاه
/ 1 / 187
جا باد آمد با صد دولت روزافزون
/ 1 / 163
جانا به سفر مرو مرنجان جانم
/ شبلى / 2 / 168
جان از آن بر قد و زلف تو فشانم كه مرا
/ 1 / 187
جان بدادم تا بدستم طرّه جانان فتاد
/ 1 / 187
جانش مرنجان به يكبارگى
/ 2 / 79
جان فرست كه در سنگ اگر جمع شود
/ سيد جلال الدين / 1 / 215
جانها به بوى زلف تو بر باد دادهايم
/ 1 / 188
جز درد دل از نظاره خوبان چيست
/ 2 / 280
جز ديدهء صاحبنظران جاى نسازد
/ 1 / 187
جز سرشگ لاله رنگم درنمىآيد به چشم
/ 1 / 188
جز سلسلهء نياز در گوش مكن
/ 2 / 98
جز نكويى به جاى دشمن و دوست
/ 2 / 63
جگرم خون شد و از ديده برون رفت و نرفت
/ 1 / 188
جمله ذرات وجودم غرق بحر حيرتست
/ 1 / 187
جوار سر كوى دوست . . .
/ 1 / 325
جوانان داناى دانشپذير
/ 1 / 345
جهان تيزست و ره مشكل جنيبت را عنان دركش
/ سنايى / 2 / 57
جهاندارى و ديندارى ترا زيبد خداوندا
/ محمد بن خفيف / 2 / 100
جهد رزق اركنى و گر نكنى
/ 2 / 68
چاكر چو نيارست وداع جان كرد
/ 2 / 60
چراغافروز چشم اهل بينش
/ نظامى / 2 / 244
چشم فلك از ظلم تو بگريست ، مكن
/ 2 / 73
چشم مخمور تو مست به خوابآلوده
/ وفادار / 2 / 87