مصرع اول / سراينده / صفحه
بحلقه كه سر زلف يار بگشايد
/ 1 / 178
بخت بازآيد از آن در كه يكى چون تو درآيد
/ 1 / 185
به خون مردم چشمم شماتت كم كن اى دشمن
/ 1 / 184
بد اندر حق مردم نيك و بد
/ 2 / 310
بدان شرطى فروشد دل به كويت
/ 1 / 358
بده ساقيا بادهء أرغوانى
/ 2 / 160
بدين زور و زر دنيا چو بىعقلان مشو غرّه
/ سنايى / 2 / 246
بر بنده در طرب گشايى چه شود
/ 2 / 166
برتر ز چند و چون جبروت و جلال او
/ عراقى / 2 / 166
بر تو چون مشتبه شوند دو كار
/ 2 / 183
بر تو خوانم ز دفتر اخلاق
/ كمال الدين اسماعيل / 2 / 82
بر دعوى آنكه چون تويى نيست
/ 2 / 235
بر رهگذر باد چراغى كه تراست
/ فرج اللّه نيريزى / 1 / 365
بر ساحل غرور مزن خيمه هوسا
/ فضل الدين كرمانى / 2 / 247
بر گذرگاه تو مىخواهم كه بر خاكم نهند
/ 1 / 500
بر گذرگاه تو مىخواهم كه در خاكم نهند
/ همام / 2 / 56
برون ز گوشهء بهشت برين سقر باشد
/ ابو سعيد ابو الخير / 2 / 103
بزرگى بايدت دل در سخا بند
/ 2 / 238
بس آه جگرسوز كه بر چرخ كشيديم
/ 2 / 202
بسا دولت كه باشد بر گذرگاه
/ 1 / 343
بسترد نيست آنچه بنگاشتهايم
/ احمد غزالى / 1 / 452
بس در اين منزل چگونه باب هجر آرند باز
/ نجم الدين رازى / 2 / 97
بسر بايد سپرد اين ره تو اين صنعت كجا دانى
/ 1 / 185
بسعى كوش كه ناگه فراغتت نبود
/ 1 / 150
بسى سرگشته گشتم در ممالك
/ وفادار / 2 / 89
بضاعتيست نكويى كه آن بضاعت را
/ 1 / 344
بگذار تا بگريم چون ابر در بهاران
/ سعدى / 1 / 428