مصرع اول / سراينده / صفحه
بگذشت يار و درمن مسكين نظر نكرد
/ عماد الدين فقيه كرمانى / 1 / 494
بلبل بستان دين كز وجد مجلسهاى او
/ 2 / 16
بلبل نشود ز ناله خويش خجل
/ 2 / 51
بندهام گر تو به هيچم نشمارى شمار
/ 1 / 184
به چشم عجب و تكبّر ، نگه به خلق مكن
/ 2 / 43
به خدمت آمدن ما را كجا ياراى آن باشد
/ كرسوى / 1 / 171
به در خداى قربى طلب اى ضعيف همت
/ سعدى / 2 / 248
به روزگار ملك شه عرابى حج
/ 2 / 105
به سمع خواجه رسان اى نديم وقتشناس
/ 2 / 311
به فداى تن و اندام چو گلبرگ تو باد
/ 1 / 185
به من كه اهل جهانى بدين خبر شادند
/ كرسوى / 1 / 171
به ميخانهها يافتم روشنايى
/ 2 / 206
به نزديك خواجه شدم چند روز
/ 2 / 140
به هرچه خوبتر اندر جهان نظر كردم
/ 2 / 60
به هر طرف كه تابد خورشيد و من عنانرا
/ 1 / 184
به همه خلق نمودم خم ابرو كه تو دارى
/ 1 / 184
بيا بگو كه پرويز از زمانه چه خورد
/ 1 / 514
بيا كه نوبت صلحست و دوستى و عنايت
/ 2 / 12
بىتو لب خشك و ديدهء تر دارم
/ كمال الدين اسماعيل / 1 / 400
بىتو هلالوار تن زرد لاغرم
/ 1 / 165
بيدار شو دلا كه درين روزگار دون
/ نجم الدين دايه / 2 / 247
بينم به سوز دل كه برآيد به صبحگاه
/ خواجوى كرمانى / 1 / 497
پادشاهى نه سرافرازى و گنج و سپه است
/ 1 / 562
پايهء عفو پايهايست رفيع
/ 1 / 562
پرتو روى تو چون آينه را آيين داد
/ كمال الدين اسماعيل / 1 / 399
پرسيدن شكسته دلان اهل فضل را
/ 2 / 305
پروانه بسوخت شمع به روى مويد
/ 2 / 307