مصرع اول / سراينده / صفحه
اى عارض خوب تو دل آراى همه
/ 2 / 51
اى فلك با من اگر بد كنى أر نيك رواست
/ ابن يمين / 1 / 310
اى قدّ خوش تو سرو شاداب حيات
/ همگر / 2 / 169
اى كه امروز دسترس دارى
/ 2 / 64
ايمان رفيق و توشه يقين كن كه اين طريق
/ فريد الدين احول / 2 / 247
اى مدعى زاهد غره به طاعت خود
/ 1 / 341
ايمن مرو كه مركب مردان مرد را
/ همام الدين / 2 / 56
اين خوش پسران كه در غمم مىدارند
/ 2 / 305
اين شاه أبطحى كه سليمان گداى اوست
/ كمال الدين خواجوى / 1 / 424
اين غزل يك دو نوبت از سر سوز
/ اثير الدين اومانى / 1 / 499
اى وصف تو بسته ، حدّ گويايى ما
/ فرج اللّه نيريزى / 1 / 364
اى همه هستى ز تو پيدا شده
/ 1 / 424
با اين دو سه خر كه آنچنان مىدانند
/ 1 / 350
با باديهء هجر تو اى دوست برانيم
/ كرسوى / 1 / 172
با بط مىگفت ماهى اندر تك و تاب
/ 2 / 64
با خلق به لطف و خلق و دلدارى به
/ 2 / 112
باد بر بوى نسيم زلف در سنبل ختن
/ 1 / 184
با درختان آسمان را دوستى بود از قديم
/ ظهير / 1 / 431
بازآ كه جهانم به نظر تاريكست
/ كمال الدين اسماعيل / 1 / 400
با سرو گفت آب كه اى غمگسار ما
/ ناصر الدين منشى / 1 / 497
باش شيرين زبان و خوشگفتار
/ 1 / 336
با عقل كار ديده بخلوت شكايتى
/ ابن يمين / 1 / 309
باغبانى بنفشه مىبوييد
/ 2 / 310
بالاى بلند تو بلاى دل ماست
/ 1 / 349
با مردم سهلگوى و دشوار مگوى
/ 2 / 69
با هيبت شير باش و با كبر پلنگ
/ 2 / 78
با يار كزو كار تبه داشتهام
/ 2 / 307