مصرع اول / سراينده / صفحه
آن روز كه مه شدى نمىدانستى
/ 1 / 184
ان صانع لطيف كه بر فرش كائنات
/ سعدى / 2 / 242
ان صانعى كه هست ز تأثير صنع او
/ سوزنى / 2 / 242
انك بر شاشه چنان عطسه كرد
/ 2 / 243
آنك نابيناى مادرزاد اگر حاضر شود
/ 1 / 164
انكه از ايماى انگشتش دو گيسو بند زد
/ انورى / 2 / 243
آنكه خورشيد خواند روى ترا
/ 1 / 494
آنكه درد غم او مايهء درمان منست
/ 2 / 194
آنكه در راحت و تنعم زيست
/ 2 / 68
انگشتنماى اين و آنم كردى
/ 2 / 206
آن ماهى مشك خوار در باش
/ 1 / 116
آن مرد نيم كز عدمم بيم آيد
/ امام رازى / 1 / 346
- / - / 2 / 305
آن نه من باشم كه روز جنگ بينى پشت من
/ 1 / 56
آن وادى زنده رود خون بايستى
/ 1 / 169
انورى بهر قبول عامه چند از نيك شعر
/ انورى / 1 / 515
آن يار كه هر صومعه جستى و نديدى
/ 1 / 184
او را شوتات مبارك دادند
/ 2 / 284
اوّل دل مردمانت خوش بايد داشت
/ 2 / 74
اوّل قدم آنست كه او را طلبى
/ 2 / 110
آه از آن دم كه رخت برداريم
/ 1 / 320
آهخت پرير لاله ز آتش خنجر
/ 2 / 139
اى آتش طبعت حسد باد شمال
/ كمال الدين اسماعيل / 2 / 82
آيا چه خوش بود نگه صبح در چمن
/ 1 / 184
اى از بر سدره شاهراهت
/ جمال الدين عراقى / 2 / 243
اى از پى صورتت كه محض جانى
/ اثير الدين ابهرى / 1 / 348
ايّام را به ماهى يك شب هلال باشد
/ 1 / 344