مصرع اول / سراينده / صفحه
از من كه مىبرد سوى دستور خافقين
/ ابن يمين / 1 / 315
از موى فرقت تا ميان فرقى نباشد در ميان
/ 1 / 183
از نسيم صبا و فصل بهار
/ 2 / 104
از هوادارى بجان جويم نسيم صبح را
/ 1 / 183
از هيچ طرف راه ندارم كه ز زلفت
/ 1 / 183
آشنايى خلق تقليد است
/ 2 / 147
اشنايى خلق دردسريست
/ 2 / 297
اگر به دانش اندر زمانه لقمانوار
/ فردوسى / 2 / 138
اگر خرده دانى بدان تا چهچيزى
/ 2 / 206
اگر خود بر درد پيشانى پيل
/ 2 / 309
اگر خود بر درد پيشانى شير
/ 2 / 43
- / - / 2 / 105
اگر روزى به عقل استى و دانش
/ 1 / 349
اگر ز قاف قناعت بگسترانم پر
/ 2 / 104
اگر شاه مسلمان دادگر نيست
/ 1 / 562
اگر ضرب المثل علمت محيط نه فلك گردد
/ 1 / 359
اگرم دولت وصل تو ميسّر مىشد
/ 2 / 193
اگر نانى دهى سگ را به عمرى
/ خيام / 2 / 298
آمد نگار ترك من از رخ نقاب انداخته
/ ركن الدين ابهرى / 1 / 349
امن و شباب و صحّت نفس و توانگرى
/ 2 / 166
اميد خلق برآور چنان كه بتوانى
/ 2 / 311
آنچه من ديدم ز دل هرگز نيارم ياد ازو
/ سنايى / 1 / 501
آنچه واجب كند نوازش حق
/ 1 / 331
آن حسن و دلال بين و آن مكر و فنش
/ مهستى / 1 / 346
آن دل كه به غمى ز تو شاد شود
/ 1 / 174
آن دم كه حديث عاشقى بشنودم
/ ابو سعيد ابو الخير / 2 / 50
آن را كه بركشيد قبول تو همچو تيغ
/ 1 / 53