تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بياض تاج الدين احمد وزير ( فارسى ) — صفحة 310

مساهمون:

ص٣١٠
از عالم مسكنت گلى گر چينى * در عالم جان به سلطنت بنشينى خواهى كه بود ديده مردم جايت * چون مردم ديده ترك كن خودبينى
* * * قال العصفور لفخّ « 4 » : من أنت ؟ قال : أنا عبد من عباد اللّه ، قال : بم انحناء ظهرك ؟ قال : من خشية اللّه تعالى . قال : لم شددت وسطك ؟ قال : لحدّة الوعى . قال : و ما هذه القصبة ؟ قال : هذه عصاى . قال : فما هذه الحبّة ؟ قال : أتصدّق بها . قال : يجوز أن آكل منها ؟ قال : إن تحتج « 5 » فكل . قال : أحتاج . فنقر عليها فأخذه بحلقه . قال العصفور : جيق جيق « 6 » . قال : جيق أو بيق لا أطلقك . قال : اللهمّ إنّى اعوذ بك من شخص ذاك قوله و هذا فعله . قيل : أربعة قليلها كثير : الوجع و النّار و الدّين والعداوة .
* 811 * بد اندر حق مردم نيك و بد * مگوى اى جوانمرد صاحب خرد كه بد مرد را خصم خود مىكنى * وگر نيك مردست بد مىكنى « 7 »
* * *
باغبانى بنفشه مىبوييد « 8 » * گفت : كاى گوژ « 9 » پشت جامه كبود اين چه رنگست « 10 » در زمانه ترا * پير ناگشته درشكستى زود گفت پيران شكسته دهرند * در جوانى شكسته بايد بود
* * *
هامش
( 4 ) للفخّ . ( 5 ) در متن : تحتاج . ( 6 ) منظور جيك جيك است . ( 7 ) اين بيت در حاشيه بالاى صفحه نوشته شده است . ( 8 ) عمئيد . ( 9 ) كوژ براى اولين حرف ژ به صورت 3 نقطه نوشته شده است . ( 10 ) در حاشيه سمت راست به جاى اين چه رنگست نوشته شده است : چه رسيده است .