استاد شعرا نظامى
چو مجنون شد به خلوتخانهء خاك * به گوش او رسيد از اوج افلاك
كه اى مجنون چه آوردى به درگاه * برآورد از جگر مجنون يكى آه
كه شور عشق ليلى در سرم بود * كجا پرواى كارى ديگرم بود « 1 »
لمولانا كمال الدّين اسماعيل
آخر رقمى ز مشك بر ماه زدند * بر تنگ شكر مورچگان راه زدند
آينهء روى دوست زنگار گرفت * از بس كه درون سوختگان آه زدند « 2 »
« 3 »
* 438 * و له أيضا : [ اى آنكه به غيرتست حور از رويت . . . ]
اى آنكه به غيرتست حور از رويت * خورشيد برد جمال و نور از رويت
روى تو درين دو روز كمتر ديدم * گشتم ز غمت چو موى دور از رويت
لمهستى
دايم گل رخسار تو پربار نماند * وين خستهدل اندر پى آزار نماند
گيرم كه رخ تست گل باغ طراوت * گل نيز فروريزد و جز خار نماند
تا چند كنى تكيه بر اقبال زمانه * كان زود زوال آيد و بسيار نماند
تا چند كنى ناز كه تا چشم كنى باز * از عشق مِن و حسن تو آثار نماند « 4 »
لمولانا أثير الدّين أومانى
اين غزل يك دو نوبت از سر سوز * بلبلى باز گفت در نوروز
كاى گل تازه روى خندان لب * وى نگارين بوستان افروز
گر بدانستمى كه فرقت تو * اينچنين سخت باشد و دلسوز
هامش
( 1 ) در سه بيت بالا حرف روى با فاصله يك سانتيمتر جدا نوشته شده است .
( 2 ) ند با فاصله يك سانتيمتر از دو بيت بالا جدا نوشته شده است .
( 3 ) اين رباعى در نسخه خطى ديوان كمال اسماعيل رقم 484 كتابخانه آية اللّه فاضل خوانسارى وجود دارد .
( 4 ) نذ با فاصله يك سانتيمتر جدا نوشته شده است .