فصل نوزدهم در پيرى و جوانى و شرط آن مثل « 1 »
در هنگام جوانى پير عقل و خويشتندار باش .
و مايهء عزّت و سبب تقدّم كمال نفس و خرد دان ، نه كبر سن و معمّر بودن . چه اى بسا پير كه به سبب عدم تحصيل اين معنى و وجود تقصير در اكتساب فضايل از جوانان مؤخّر باشد .
بيت
جوان خردمند پوزش پذير * سزد گر نشيند به بالاى پير
پس شرف به حصول معانى است نه به پيرى و جوانى .
شعر
عقل شرف جز به معانى نداد * قدر به پيرى و جوانى نداد
سنگ شنيدم كه چو گردد كهن * لعل شود ، مختلف است اين سخن
هامش
( 1 ) - اگرچه در ورق 231 رادهء اتصال به صفحهء بعد وجود دارد آغاز شدن فصل با « مثل » از موارد شاذست .