نامهاى به محضر مرجع تقليد شيعه حضرت آيتاللّه « سيد ابو الحسن اصفهانى » ( متوفّاى 1365 ق ) ، از ايشان اجازه مىخواهد تا در جهت رفع مشكلات و گرفتاريهاى مردم از وجوه شرعيه ( سهم امام عليه السّلام ) استفاده نمايد كه متن آن به شرح زير است :
حضرت مستطاب حجة الاسلام و المسلمين آيتاللّه آقاى اصفهانى ( دام ظله العالى )
در بلاد آذربايجان مجاعه شده و غالبا فقراء مشرف به تلف و يا اينكه در غايت مرتبهء شدت و عسرت مىباشند . اجازه مىفرماييد در اين صورت از سهم امام عليه السّلام به آنها داده شود يا نه ؟
محمّد باقر ملكى
حضرت آيتاللّه اصفهانى نيز در جواب چنين مرقوم داشتند :
بسم اللّه الرحمن الرحيم
بلى بدهند ، هرچند بدهند و هر مقدار باشد ، اينجانب را قبول است . البتّه مسامحه نكنند از اوجب واجبات است ، بلكه لازم و واجب است از غير حقوق ( نيز ) هر متمكن به آنها بدهد و الّا مسئول عند اللّه خواهد بود .
الاحقر ابو الحسن الموسوى الاصفهانى
همچنين در زير نامه ارسالى مرحوم « ميرزا ابو الفضل صديقى سرابى » از حوزهء علميهء تبريز در پاسخ آيتاللّه ملكى ميانجى به تاريخ 5 / ربيع الثانى / 1362 ق ، آيتاللّه « حاج ميرزا فتاح شهيدى » از علماى بزرگ تبريز به نيابت از طرف مرجع تقليد وقت ، آيتاللّه سيّد ابو الحسن اصفهانى اجازه صرف سهم امام عليه السّلام براى فقرا و مساكين جهت جلوگيرى از بحران فاجعه بار قحطى و گرسنگى صادر مىكند .
بههرحال با تلاشهاى پيگير و در سايهء مديريت و درايت آيتاللّه ملكى كه مكاتبات فوق نمايشگر بخشى از آن تلاشهاست ، وضع نابهنجار و آشفتهء مردم تا حدودى سامان يافته و مردم منطقه به آيندهء خويش اميدوار مىشوند كه در بخش خدمات ، به آن اشاره خواهد شد .
تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 1412
مساهمون: عبد الحسين جواهر كلام
ص١٤١٢