الملك گرومرودى » - حاكم فارس - را به عنوان سرمشق انتخاب كرد و داراى خطّى زيبا شد . اساتيد اين دورهء او « ملا محمّد » و « ملا عباد اللّه » بود . سپس در همان جا از محضر آيتاللّه « سيد واسع كاظمى تركى » ( متوفّاى 1353 ق ) - كه از شاگردان برجسته و اعضاى جلسهء استفتاى مرحوم آخوند خراسانى صاحب كفاية الاصول بود - ادبيّات عرب ، منطق ، اصول و فقه ( قوانين و رياض ) را فراگرفت .
سپس براى تكميل آموختهها و سير در اعماق حقايق تشيّع ، در سال 1349 ق به مشهد مقدس مشرف شد و در جوار آستان قدس رضوى مسكن گزيد . آنگاه سطوح عالى را نزد آيتاللّه « شيخ هاشم قزوينى » ( متوفّاى 1380 ق ) و فلسفه و مباحث اعتقادى را نزد آيتاللّه « شيخ مجتبى قزوينى » ( متوفّاى 1386 ق ) فرا گرفت . بخشى از علم هيئت را نيز در درس آيتاللّه « شيخ حسنعلى اصفهانى نخودكى » ( متوفّاى 1361 ق ) آموخت و همچنين در درس خارج فقه آيتاللّه « ميرزا محمّد آقازادهء خراسانى » ( متوفّاى 1356 ق ) - زعيم حوزهء علميهء وقت خراسان - شركت جست و در نهايت بخشى از مباحث فقه ، يك دوره اصول فقه و يك دورهء كامل علوم و مباحث معارفى را از محضر استاد بزرگوارش علّامه آيتاللّه « ميرزا مهدى اصفهانى » ( متوفّاى 1365 ق ) آموخت و در حدود سال 1361 ق به دريافت اجازهء اجتهاد و فتوا و نقل حديث از وى مفتخر گشت ؛ اجازهاى كه حضرت آيتاللّه « سيد محمّد حجّت كوهكمرى تبريزى » ( متوفّاى 1372 ق ) نيز آن را تأييد كرده است . اين اجازهنامه در يكى از سفرها از دست مىرود و استادشان در 17 ربيع الاوّل 1363 ق وى را با اجازهنامهء ديگرى مفتخر مىنمايد كه الآن موجود است و در آن با تعابير بلندى از ايشان ياد شده است . « . . . جناب العالم الفاضل العامل عماد العلماء الاعلام و صفوة الفقهاء الكرام فخر العلماء الرّبانيّين و سند الفقهاء و المجتهدين الورع التقى و العدل الزكى الشيخ محمّد باقر التبريزى . . . » .
در بخش ديگرى از اين اجازهنامه آمده است :
« . . . ايشان به مرتبهء فقيهان رهشناس و مجتهدان دقيق النظر نايل آمدند . بايد
تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 1409
مساهمون: عبد الحسين جواهر كلام
ص١٤٠٩