دربارهء او مىنويسد :
« جامع علوم و بارع همهء فنون است ، چنانكه در هريك از فنون كمال و رسوم افضال او را قدح معلى بود ، در اوائل جوانى رخت به اصفهان كشيد . قريب 10 سال به تكميل علوم مقدمات و رياضى و كلام و علوم ديگر اشتغال داشت ، پس از آن روى به نجف اشرف كرد و در حوزهء درس حجة الاسلام شيخ محمّد حسن نجفى صاحب « جواهر الكلام » فقه و اصول را تكميل فرموده ، مجازا مراجعت نمود .
فيصل حكومات شرعيهء ابن بلد منوط به قلم ايشان بود تا در سنهء 1298 ق به دار جنان خراميد » .
صاحب مختار البلاد ( تاريخ قم ) مىافزايد :
« غالب تلمذش در اصفهان نزد مرحوم حاج شيخ محمّد تقى اصفهانى صاحب حاشيهء معالم بود ، و قريب هفت سال در نجف به تكميل مبانى فقهى اشتغال داشت ، سپس به قم آمده ، حدود چهل سال حكومت شرعى اين شهر با او بود تا در ماه شوال / سال 1298 ق درگذشت و در مقبرهء شيخان قم كنار زكريا بن ادريس اشعرى مدفون گرديد . البتّه روى سنگ قبر او 1296 ق حك گرديده كه بايد اشتباه باشد .
جنابش در تبحر علوم خاصه ادبيات در عصر خود ممتاز بود و همچنين در كثرت حفظ ، چنانكه اغلب مقامات حريرى را محفوظ بوده و در سجلات خود به مناسبت مىنگاشته ، و نماز ( باران كه ) اهالى از مصلى به منازل خود نرسيده غريق رحمت الهى گرديدند . . . » .
ميرزا آقا خان صدر اعظم نورى در دورهء صدارت خود به سال 1272 ق مدرسه و مسجدى براى اين عالم جليل در نزديكى خانهء او در محلهء گذر قاضى قم بنا نهاده است ، كه وصف بنا و متن كتابههاى آن در سلسلهء مقالات « مدارس قديم قم » ديده مىشود ، و وى تا پايان عمر در همان جا تدريس و اقامهء جماعت مىنموده است .
او چنانكه گذشت سخت مورد توجه دربار قاجار بوده و ناصر الدّين شاه در سفرهاى خود به قم به ديدار وى مىرفته است . حاجى كتابخانهاى مهم نيز داشته
تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 1691
مساهمون: عبد الحسين جواهر كلام
ص١٦٩١