بود ، و در سرودن انواع شعر طبعآزمايى كرد . اما بيشتر به غزلسرايى پرداخت ، و غزل را هم خوب مىسرود .
نمونهء زير از نظم اوست :
از كوى تو من رفتم و ديوانه شدم باز * شمع رخ تو ديدم و پروانه شدم باز
فارغ شد از غم چو به كويت گذرم شد * دور از تو شدم در غم و غمخانه شدم باز
يك خال سيه كنج لب لعل تو ديدم * طاير صفت اندر طلب دانه شدم باز
از كعبه و هم مسجد و طاعات گذشتم * مايل به مى و شاهد و ميخانه شدم باز
« خاموش » لبش آب حيات است كه چون خضر * يك جرعه بنوشيدم و مستانه شدم باز
- منابع
1 - سخنوران نامى معاصر ايران 2 / 1248 .
2 - فرهنگ شاعران زبان پارسى 186 .
3 - نگين سخن 6 / 161 و 179 و 192 .
سيّد على رضوى قمى « قدرت » ( 1271 - 1316 ق )
مير سيد على رضوى ، متخلص به « قدرت » شاعر توانا و عارفپيشه ، فرزند مير سيد عزيز اللّه و نوهء سيد حسن فرزند مير ابو الفتح قمى . قدرت برادر علامه سيد حسن رضوى كه از علماى معروف بود .