سيّد على بطحائى گلپايگانى ( 1346 - 1400 ق )
حاج سيد على بطحائى فرزند مير اسماعيل گلپايگانى ، از دانشمندان و معاريف شرق تهران بود .
وى در سال 1346 ق در گلپايگان متولد گرديد .
نامبرده پس از آموختن مقدمات به حوزهء علميهء قم رهسپار شد و دروس عالى فقه و اصول را از محضر آيات : سيد حسين طباطبائى بروجردى ، سيد روح اللّه خمينى و سيد محمّد رضا گلپايگانى بهرهمند شد . آنگاه مدتى چند به نجف اشرف عزيمت و از محضر آيات : سيد محمّد شاهرودى و سيد ابو القاسم خوئى استفاده كرد و به ايران مراجعت و در شرق تهران به فعاليتهاى مذهبى و اجتماعى اهتمام ورزيد .
مرحوم بطحائى معارف اسلامى و آراى مذهب تشيّع را به وسيلهء بيان و قلم و مباحثات با انديشمندان در داخل و خارج كشور ترويج كرد و توانست بسيارى از مسلمانان را با مذهب حقّهء جعفرى آشنا كند . وى مدتى به خاطر مبارزات سياسى با رژيم شاهى به زندان رفت و شكنجهها را تحمل كرد و پس از پيروزى انقلاب و فقط چند روز قبل از ارتحال ، خود را كانديداى نمايندگى مجلس شورا نمود . ايشان خدمات ارزندهاى در جهت احيا و ساختن مساجد و مؤسسات عامالمنفعه در مناطق بسيارى از خود ، به يادگار گذاشت .
از آثار او
1 - آداب الحرمين ( ادعيه و زيارات مكّه و مدينه ) ، 1382 ق ، تهران ، جيبى ، 74 ص .
2 - اصول بطحائى .