گر دهى فرمانم اى گيتىفروز * آن كنم با او كه با شب كرد روز
ظلمت شب چيست پيش ماهتاب * موش كورى كيست پيش آفتاب
جواب شاه دين آن حضرت را
در جواب شاهزاده گفت شاه * كى ز روزى تو فروغ مهر و ماه
گرچه بىروى تو روز من شب است * جسم و جانم بىتو در تابوتب است
طاقت و تابوتوان من تويى * مونس و آرام جان من تويى
نور چشم و روشنايى دلى * طالع پيروز و بخت مقبلى
مىروى تا يكنفس از نزد من * مىرود گويى كه جان من ز تن
بعد جد و بابم از دل خستگى * نيستم با غير تو دلبستگى
بعد آن دو مونس جانم تويى * زان كه با آن دو ندارى تو دويى
هم على هم احمدى از جان و تن * اى دوعالم درج در يك پيرهن
ليك مقصود از وجودت از الست * اى تو مقصود وجود هرچه هست
زنگ از آينهء دل شستن است * و اندرون كعبه بت بشكستن است
كعبهء دلها ز بتها پاك كن * كارهاى شاهد لو لاك كن . . .
آيتاللّه برقعى روز چهارشنبه 25 / صفر / 1394 ق مطابق با 29 / اسفند / 1352 ش در قم درگذشت و در صحن حضرت معصومه عليها السّلام - صحن بزرگ - مدفون گرديد .
- منابع
1 - تاريخ تكايا و عزادارى قم 288 .
2 - زندگانى شمس العرفاء 24 .
3 - زندگينامهء رجال و مشاهير ايران 2 / 56 .
4 - گنجينهء دانشمندان 4 / 385 .
5 - مرآة الحجة 167 ( سال مرگش را 1388 ق نوشته كه اشتباه است ) .
6 - مؤلفين كتب چاپى 4 / 141 .