تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 634

مساهمون:

ص٦٣٤
بيچاره‌اند و دستشان به جايى نمىرسد و كسى هم در فكر آنها نيست . چنانچه گاهى حال و روزگار بعضى از محرومين را مشاهده مىنمود مىفرمود : من نمىتوانم اين‌ها را ببينم . گريه‌ام مىگيرد . به همين دليل بسيارى از مردم ، پس از رحلتش با هم درد دل مىكردند كه هنگام هجوم مشكلات ، نزد چه كسى برويم و در خانه چه كسى را بزنيم و با چه كسى درددل نمائيم . او پناه ما ، ياور ما و اميد ما بود . با چند كلمه حرف ، دل ما را روشن مىكرد و با دست پر و قلب آرام به خانه برمىگشتيم . الآن كجا برويم . او بود كه به حرف ما گوش مىداد . اما اكنون ، كسى به حرف ما گوش نمىدهد . آرى اين‌چنين انسان وارسته و با عظمت است كه با مرگش ضايعه‌اى جبران‌ناپذير بر اسلام وارد مىشود . محمّد صادق محمّدى 19 / 8 / 1372 هجرى شمسى

شيخ حسين مفلس قمى « ارده‌شيره » ( 1305 - 1367 ق )

شيخ حسين قمى متخلص به « مفلس » و مشهور به « ارده‌شيره » فرزند ملا محمّد حسن ( متخلص به شاهد ) فرزند حاج محمّد رضا فرزند ملا محمّد تقى ( متخلص به عاشق ) فرزند على اكبر حلوائى ، از شعرا و مورخان به نام بود . او در جمادى الاول / 1305 ق زاده شد و در 25 / صفر / 1367 ق درگذشت و در صحن حضرت معصومه عليها السّلام - صحن نو - در قم به خاك رفت . وى منظومه‌اى در وصف « ارده‌شيره » سرود و ازاين‌رو به اين نام شهرت يافت .

آثار قلمىاش به شرح زير است :

1 - الاربعون فى فضائل قم و القميين .
تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 634 | عبد الحسين جواهر كلام