در مجلس شوراى ملى و در كنار سردار سپه
دادگر در 26 / خرداد / 1302 ش در كابينهء مشير الدوله ، به سمت ( كفيل وزارت فوائد عامه و تجارت ) منصوب و سپس در كابينهء سردار سپه كه در 6 / آبان / 1302 ش تشكيل شد ، معاون رئيس الوزرا شد . او در امور سياسى ، همه جا مجرى سياستهاى سردار سپه بود . در طرح قضيهء جمهورى ، از هواداران آن به شمار مىآمد ، در مجلس شورا يكى از امضاكنندگان مادهء تبديل رژيم مشروطه به جمهورى بود . و سرانجام براى سلطنت سردار سپه فعالانه وارد ميدان سياست شد .
در مجلس مؤسسان كه در آذر / 1304 ش تشكيل شد ( نايبرئيس مجلس ) بود ، سپس در 28 / آذر / 1304 ش در كابينهء اول فروغى كه اولين كابينهء پس از سلطنت رضا شاه بود ، به سمت ( وزارت داخله ) منصوب شد .
دادگر ازآنپس تصميم گرفت در مجلس شوراى ملى ، فعاليت سياسى كند . او در دورههاى سوم از بابل ( 1293 ش مطابق با 1333 ق ) ، چهارم ( 1300 ش مطابق با 1339 ق ) ، پنجم ( 1302 ش مطابق با 1342 ق ) ، ششم ( 1305 ش مطابق با 1344 ق ) ، هفتم ( 1307 ش مطابق با 1347 ق ) ، هشتم ( 1309 ش مطابق با 1349 ق ) ، و در دورههاى نهم ( 1311 ش مطابق با 1351 ق ) و دهم ( 1314 ش مطابق با 1354 ق ) از تهران به نمايندگى برگزيده شد ، كه در دورهء دهم اعتبارنامهاش مطرح نشد . در دورههاى هفتم و هشتم و نهم رئيس مجلس شوراى ملى بود . در دورهء رياست او بود كه در سال 1309 خورشيدى لقب ( كبير ) براى رضا شاه از مجلس گرفته شد . پس از پايان دورهء نهم ، درحالىكه به نمايندگى دورهء دهم انتخاب شده بود و سه دوره متوالى رئيس مجلس شوراى ملى بود .
غضب شاه و تبعيد از ايران
در سال 1314 ش مورد غضب رضا شاه واقع گرديد و سريعا از ايران تبعيد شد .
علت واقعى اين رفتار رضا شاه با او به درستى معلوم نيست . فقط حاج