رياست وزرايى وثوق الدوله ، در وزارت داخله مقام مؤثرى به دست آورد .
او كه يكى از معاونين وزارت داخله شده بود و از طرف « كميتهء مجازات » مورد تهديد قرار گرفت كه چنان كه از خدمات دولتى كنارهگيرى نكند ، ترور خواهد شد . در حكومت دوم وثوق الدوله كه براى ايجاد امنيت ، كوششهايى به عمل مىآمد ، وقتى ( ماشاءالله كاشى ) و بعد پدرش ( نايب حسين كاشى ) را مأموران ژاندارمرى دستگير كرده به تهران آوردند ، بازجويى از اين اشرار به وسيلهء ادارهء تأمينات زير نظر عدل الملك كه معاون وزارت داخله بود انجام پذيرفت ، و در استرداد اموال مردم كه راهزنان كاشان به سرقت و غارت برده بودند بسيار كوشيد .
معاونت وزارت داخله را مدتى حفظ كرد و در اواخر سال 1299 خورشيدى در كابينهء سپهدار رشتى به كفالت وزارت داخله برگزيده شد .
در كودتاى 1299 ش
چون با سيد ضياء الدّين طباطبائى آشنا بود و براى روزنامهء رعد مقالاتى مىنوشت ، شهرت يافت كه از حادثهء كودتا قبلا آگاه بوده است و با سيد ضياء همراه ، ازاينرو پس از كودتاى 1299 ش در كابينهء سيد ضياء كفالت وزارت داخله را همچنان حفظ كرد . او مورد اعتماد سيد ضياء الدّين بود و در جريان بازداشت و دستگيرى حكام ايالات مانند قوام السلطنه حاكم خراسان و صارم الدوله حاكم كرمانشاه ، واسطهء ابلاغ و اجراى دستورهاى سيد ضياء الدّين بود .
هنگامى كه كابينهء سيد ضياء الدّين ساقط شد ، قوام السلطنه دستور تبعيد عدل الملك را داد . او در قم به صحن مبارك رفت و در آنجا بست نشست . در همين هنگام كه او در حرم حضرت معصومه عليها السّلام متحصن بود ، اعتبارنامهء دورهء چهارم نمايندگى مجلس شوراى ملّى او ، در جلسهء پنجم / مرداد / 1300 ش در مجلس طرح و رد شد . پس از كنارهگيرى دولت قوام السلطنه به تهران بازگشت ، و در وزارت داخله مشغول خدمت شد .