داد و با تشكيل جلساتى در مدرسه به انتقاد از اتابك پرداخت . يكبار در راه خانهاش مورد سوءقصد واقع شد و پس از اين واقعه به توصيهء شيخ هادى نجمآبادى مجددا راهى سفر حج شد . پس از بازگشت از اين سفر و پيشامد مرگ نجمآبادى و مختار السلطنه ، دو حامى بزرگ او و در پى آن ، مرگ امين الدوله مجددا مشكلات جديدى در سر راهش پديد آمد .
تلاش در راه مشروطيت
همزمان با شكلگيرى نهضت مشروطه در ايران ايشان نيز به صف مبارزان پيوست و در ابتدا با منتشر كردن مجلهء مصورى به نام ( مكتب ) در بيدارى ايرانيان كوشيد . شبنامههايى عليه « عين الدوله » صدر اعظم وقت چاپ و منتشر كرد ، و نسبت به انتقاد از اوضاع و احوال سياسى كشور از هيچ كوششى فروگذارى نكرد .
سرانجام در روز جمعه 24 / ربيعالثّانى / 1324 ق او را به اتفاق شيخ احمد مجد الاسلام كرمانى و ميرزا آقا دستگير كرده و به كلات تبعيد كردند كه پس از امضاى فرمان مشروطيت از جانب مظفر الدّين شاه ، او نيز از تبعيد آزاد و راهى تهران شد ، و مجددا به فعاليتهاى سياسى و فرهنگى پرداخت .
آخرين منزل
در سال 1345 قمرى به قم رفت و براى هميشه در آن شهر اقامت گزيد . در قم در درس آيتاللّه حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى حاضر شد و به فراگيرى علوم دينى پرداخت . در ضمن مدرسهء رشديّه را مجاور تكيه « ملا محمود » داير كرد و اطفالى را كه اكثرا فقير و بىبضاعت بودند ، دعوت كرد و مطابق ميل خود دبستانى بپاداشت . علاوه بر مديريت ، كلاس اول را خود اداره مىكرد . در قم در همان مدرسه ، كلاس مخصوصى هم براى تدريس نابينايان داير كرد .
سرانجام رشديه در روز سهشنبه 21 / آذر / 1323 ش خورشيدى مطابق با 25 / ذىحجه / 1363 ق به سن 97 سالگى در قم وفات يافت . و در قبرستان حاج