از علماى برجسته و فقهاى سترگ ساكن تهران بود كه در حدود سال 1283 ق در قم متولد گرديد .
تحصيل علم
پس از آموختن مقدمات به تهران رهسپار شد ، و از محضر علامه سيد عبد الكريم لاهيجى در حكمت و فلسفه بهرهمند گرديد ، آنگاه به نجف اشرف عزيمت و از محضر آيات : آخوند ملا محمّد كاظم خراسانى و شيخ الشريعهء اصفهانى استفادهء شايان نمود .
وى در حدود سال 1326 ق به قم بازگشت و به وظايف دينى و اجتماعى خود پرداخت . در سال 1331 ق به زيارت خانهء خدا رفت و هنگام مراجعت در تهران سكونت اختيار كرد و به تدريس فقه و اصول در « مدرسهء صدر » اشتغال ورزيد و در همانجا نماز جماعت نيز بر پا نمود . نامبرده علاوه بر كسب اجازات علمى و روائى از اساتيد خود ، از حضرات آيات : ميرزا محمّد حسن آشتيانى و ميرزا حسين نورى موفق به دريافت اجازه گرديد .
از آثار او
1 - تقريرات آخوند خراسانى .
2 - تقريرات شيخ الشريعة .
3 - ديوان اشعار .
4 - شرح على كفاية الاصول .