مرحوم خواندم . مىتوان گفت كه استفاده عمدهء حقير از فقه و اصول در نزد آن مرحوم بود . خداوند رحيم و غفور غريق رحمتش بفرمايد .
ولى آيا به نفع تمام شده و يا به ضرر ، از اوّل آقايان طلبهها از مباحثات اين جانب استقبال نموده و تقاضاى درس مىنمودند . در ايام جوانى روزانه چهار جلسهء تدريس داشتم . لذا اكثر اوقات حقير صرف مباحثه شد و وقت كافى براى نوشتن مطالب علمى نيافتم ، و يا به تعبير ديگر توفيق قلم نداشتم . لذا اثر قلمى قابل اعتنايى نداشته ، اخيرا « حاشيهاى بر كفايه » شروع كردهام . گرچه خيلى به كندى پيش مىرود . ولى اگر خداوند تبارك و تعالى توفيق عنايت بفرمايد و اين حاشيه تمام بشود ، شايد سبب ذكر خير و استرحام بشود .
از خداوند متعال خواستارم به همهء علماى اعلام ، خاصه به اين حقير ناچيز توفيق خدمت به اسلام و مسلمين عنايت فرمايد .
4 / ذىالحجة الحرام / 1410
احمد پايانى اردبيلى
تذكر : اساتيدى كه در اردبيل نزد آنان تحصيل نموده مىتوان به حضرات اساتيد : شيخ غفور عاملى ، شيخ غلامحسين غروى ( رسائل ) ، اميرزاده اردبيلى ( شرح لمعه ) ، شيخ محمّد عالمى ، شيخ محسن نجفى ( شرح لمعه ) ، ميرزا صادق متشكرى ، ميرزا بشير مدرس و ميرزا مهدى عالم ، اشاره نمود .
شرح حال پدر به قلم پسر
اين اقتباسى است از زندگينامه مرحوم آيتاللّه حاج شيخ احمد پايانى كه به قلم خودشان در تاريخ 2 / جمادى الاول / 1417 ق تحرير شده و زندگينامهاى كه يكى از شاگردان نزديك وى تنظيم نموده و همچنين اطلاعات اين حقير ( محمّد رضا پايانى ) در مورد ايشان كه مشتمل بر تاريخ تولد و تحصيل علوم دينيّه و محل تحصيل ، اساتيد ايشان ، تاريخ ورودشان به حوزهء علميهء قم و سابقه