انصارى ورّاق بلخى نقل كردهاند « 1 » .
[ 359 ] عبد اللّه بن فارس بن محمّد بن على بلخى عمرى
ابو ظهير عبد اللّه بن فارس بلخى عمرى ، از بزرگان مشايخ بلخ بود . وى بلخ را به قصد نيشابور ترك گفت و در مدتى كه در اين شهر سكنا گزيد به تدريس حديث پرداخت . وى همچنين از شاگردان ابو عبد اللّه محمّد بن اسماعيل بخارى ، عبد الصمد بن فضل بلخى و معمر بن محمّد عوفى بلخى بهشمار مىرفت . او رواياتش را از طريق عبد الصمد بن فضل بلخى و معمر بن محمّد عوفى بلخى نقل مىكرد « 2 » .
ذهبى مىگويد : ابو ظهير آخرين شاگرد امام بخارى در اين دنيا بود كه از وى روايت نقل مىكرد . نيز ذهبى از ابو عبد اللّه حاكم نيشابور اينگونه نقل مىكند كه گفته بود :
ابو ظهير اجازهنامهاى براى نقل روايات براى من نوشته و در آن يادآورى كرده بود ، كه من از ابو عبد اللّه محمّد بن اسماعيل بخارى روايات زيادى را شنيدهام . ذهبى او را از احفاد عمر بن خطاب مىداند « 3 » .
ذهبى مىگويد : ابو ظهير بلخى ، در ماه مبارك رمضان سال 346 ه . در شهر رى جهان را بدرود گفت « 4 » .
ابن حجر مىگويد : من در اينكه ابو ظهير بلخى ، از امام بخارى روايت شنيده باشد ترديد دارم « 5 » .
ابو ظهير عبد اللّه بن فارس بلخى عمرى ، از جمله اساتيد ابو عبد الرحمان سلّمى و ابو عبد اللّه محمد بن عبد اللّه حاكم نيشابورى بوده و به آنها اجازه نقل روايت داده است « 6 » .
هامش
( 1 ) - تاريخ بغداد ، ج 10 ، ص 25 ؛ الانساب ، سمعانى ، ج 1 ، ص 132 ؛ سير اعلام النبلاء ، ج 6 ، ص 272 .
( 2 ) - لسان الميزان ، ج 4 ، ص 94 .
( 3 ) - تاريخ الاسلام ، ذهبى ، حوادث سالهاى 331 - 340 ه . ، ص 352 ؛ توضيح المشتبه ، ج 6 ، ص 53 .
( 4 ) - همان ، ذهبى ، حوادث سالهاى 331 - 340 ه . ، ص 352 .
( 5 ) - لسان الميزان ، ج 4 ، ص 94 .
( 6 ) - المشتبه ، ج 1 ، ص 426 ؛ لسان الميزان ، ج 4 ، ص 94 ؛ تاريخ نيشابور ، ص 68 ، 91 .