مىتوان نام برد « 1 » .
[ 363 ] عبد اللّه بن محمّد بن السّلام بلخى
عبد اللّه بن محمّد بلخى از محدّثان مشهور زمان خود بود . او زادگاهش را به قصد بغداد ترك گفت و در آن شهر سكونت گزيد و همانند ساير محدّثين به تدريس علم حديث پرداخت . تاريخ وفات و يا ولادت اين مرد عالم معلوم نيست « 2 » .
[ 364 ] عبد اللّه بن محمّد بن داود واعظ بلخى
صفى الدين ابو بكر عبد اللّه بن محمّد بن داود واعظ بلخى ، به سال 513 ه . در شهر دار الاجتهاد بلخ به دنيا آمد . ابو عبد اللّه حسينى مترجم كتاب فضايل بلخ در مقدمه خود اينگونه نقل كرده است : نصر خان حاكم بلخ در سال 523 ه . وفات يافته است ، صفى الدين واعظ بلخى در اين زمان ده ساله بوده است « 3 » .
واعظ بلخى گفته است : در بين سالهاى 570 - 610 ه . و در مدت چهل سال 26 نفر از حكمرانان بلخ را ديدم كه به سبب ظلم و تعدى از بين رفتند « 4 » .
صفى الدين واعظ از جمله شاگردان شيخ الاسلام ابو بكر محمّد بن احمد زاهد بلخى [ متوفى 584 ه . ] بود و از او روايات فراوانى را يادداشت كرده است .
صفى الدين واعظ به شهرهاى خراسان بزرگ مسافرتهاى زيادى كرد . او براى زيارت قبر ابو بكر ورّاق به شهر ترمذ رفت و در اين شهر كتابهاى ورّاق را مطالعه كرد ، به سال 582 ه . به بخارا سفر كرد و به زيارت مزار ابو حفص كبير نايل گشت ، سپس از اين محل
هامش
( 1 ) - معجم المؤلفين ، ج 6 ، ص 113 .
( 2 ) - تاريخ بغداد ، ج 1 ، ص 118 .
( 3 ) - مقدمهء فضايل بلخ .
( 4 ) - همان .