فرمود : برادرم على نيز بر شترى از شتران بهشتى كه مهارش از مرواريد تر و هودجى از ياقوت سرخ بر آن نهاده شده كه چوبهاى آن از درّ سفيد است سوار است . بر سر على عليه السّلام تاجى از نور و بر تنش دو جامهء سبز و به دستش پرچم حمد فرياد مىزند :
گواهى مىدهم بر اين كه معبودى جز خداى يگانهء بىانباز نيست و گواهى مىدهم كه محمّد صلّى اللّه عليه و إله فرستاده خداست . سپس مردم مىگويند : اين شخص جز پيغمبر مرسل و يا فرشته مقرب كس ديگرى نيست ، از اندرون عرش صدايى به گوش مىرسد كه اين شخص نه فرشتهء مقرب است و نه پيغمبر مرسل و نه فرشتهء حامل عرش ، بلكه او على بن ابى طالب عليه السّلام ، وصى رسول پروردگار عالميان و پيشواى پرهيزكاران و سالار دست و روسفيدان است .
[ 350 ] عبد اللّه بن شوذب بلخى
ابو عبد الرحمان عبد اللّه بن شوذب بلخى ، خراسانى به سال 86 ه . در شهر بلخ پا به عرصه وجود نهاد . تحصيلات خود را در زادگاهش آغاز نمود و براى تكميل آن به بلاد اسلامى سفر كرد . مدتى در بصره و واسط به فراگيرى علوم متداول از جمله فقه و حديث پرداخت و به مدارج عالى دست يافت ؛ سپس بصره را به مقصد شام و بيت المقدس ترك گفت ، مدت كوتاهى در شام اقامت گزيد ، آنگاه به رمله رفت و پس از چندى در بيت المقدس رحل اقامت افكند « 1 » .
وى از جملهء محدّثان ثقه بهشمار مىرود . زهد و تقواى او در حدّى بود كه كثير بن وليد گفت : هر وقت به صورت عبد اللّه بن شوذب بلخى نگاه مىكردم ، به نظرم چون فرشتهاى معصوم مىآمد « 2 » .
او رواياتش را از طريق محدّثانى نقل مىكند كه عبارتند از : إياس بن معاوية بن قرّة المزنى ، بهز بن حكيم ، توبة العنبرى ، ثابت البنانى ، حسن بصرى ، أبو الجويرية حطّان بن
هامش
( 1 ) - تهذيب الكمال ، ج 15 ، ص 96 ؛ تهذيب التهذيب ، ج 5 ، ص 228 ؛ الجرح و التعديل ، ج 5 ، ص 82 .
( 2 ) - تهذيب الكمال ، ج 15 ، ص 96 ؛ المعرفة و التاريخ ، ج 2 ، ص 372 .