است « 1 » . ابن حجر مىگويد : روايات فاريابى كاربرد علمى ندارد ، بدين لحاظ بسيارى از علماى اهل سنّت از نقل آنها پرهيز كردهاند و او را تكذيب كرده و ثقه نمىدانند « 2 » .
احمد بن يسار گفته است : ابو محمّد عبد الرحيم فاريابى ، مردى آرام و نيكو حديث بود . ابو سعد عبد الرحمان بن محمّد ادريسى ، روايات او را از مناكر مىشمارد . ابو نعيم اصفهانى فاريابى را در شمار شاگردان سفيان بن عيينه آورده است و مىگويد : او از ابن عيينه رواياتى را نقل كرده است « 3 » .
ابو الحسن على بن محمّد كنانى و حضرت آيت اللّه شيخ عبد الحسين امينى به نقل از ابن حبّان مىگويند : ابو محمّد عبد الرحيم فاريابى بيش از پانصد حديث جعل كرده است « 4 » . اين روايت از طريق فاريابى نقل شده است :
عن ابو محمّد عبد الرحيم بن حبيب فاريابى باسناده عن جابر قال : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله من إجلال اللّه إكرام ذى الشّيبة المسلم « 5 » ؛ آن حضرت فرمود : يكى از نشانههاى تعظيم خداوند متعال ، احترام گزاردن به پيرمردى مسلمان است .
[ 321 ] عبد الرحيم بن فضل بن موسى بن مسمار بن هانى بلخى
ابو يحيى عبد الرحيم بن فضل بن موسى بن مسمار بن هانى بلخى در خانوادهاى دانشدوست در بلخ قدم به عرصه وجود نهاد . و از محدّثان برجستهء عصر خود به شمار مىرفت . او رواياتش را از طرق محدّثانى چون مكى بن ابراهيم بلخى مقرى ، على بن محمّد منجورانى ، قبيصه ، خالد بن مخلد و شهاب بن معمر و عدهء ديگرى از بلخيان نقل كرده است . و نيز عبد اللّه بن محمّد بن يعقوب فقيه و ديگران از وى رواياتى را نقل
هامش
( 1 ) - ميزان الاعتدال ، ج 2 ، ص 466 .
( 2 ) - لسان الميزان ، ج 4 ، ص 334 .
( 3 ) - همان ، ج 4 ، ص 334 .
( 4 ) - الغدير ، ج 5 ، ص 237 ، 289 ؛ تنزيه الشريعه ، ج 1 ، ص 79 .
( 5 ) - المجروحين ، ج 2 ، ص 163 ؛ اللآلى المصنوعه ، ج 1 ، ص 137 ، 183 ؛ ج 2 ، ص 189 .