بود و از شاگردان ابن طرخان بهشمار مىرفت . وى كتاب مسند را در محضر او فراگرفت .
عبد الرحمان رزّاز از بلخ به شهر نسف رفت و خدمت عبد المؤمن بن خلف و برخى ديگر از محدّثان رسيد و از خرمن دانش آنها بهرهمند شد . جعفر مستغفرى گفت : عبد الرحمان رزّاز يكى از محدّثان خوشنام بلخ بود و در ماه ربيع الآخر سال 391 ه . در شهر بلخ وفات يافت و در همين شهر دفن شد « 1 » .
[ 309 ] عبد الرحمان بن حازم بلخى
عبد الرحمان بن حازم بلخى ، يكى از زهّاد و علماى مشهور بلخ بوده و از اين مرد فاضل ، مطالب و رواياتى نقل شده است . وى شعبه را - كه از عرفاى نيمهء دوم قرن دوم هجرى است - در زهد و تقوا ستوده است « 2 » .
[ 310 ] عبد الرحمان بن مالك بن مغول بلخى
ابو زكريا عبد الرحمان بن مالك بن مغول بلخى ، كه او را كوفى نيز برشمردهاند در بغداد سكنا گزيد و در اين شهر به تدريس حديث پرداخت . او رواياتش را از طريق محدّثانى چون ، پدرش مالك ، هشام بن عروه ، عبيد اللّه بن عمر عمرى ، عطاء بن عجلان ، سعيد بن سلمهء همدانى و سليمان الاعمش و ديگران نقل كرده است . محدّثانى مانند ، داود بن مهران دباغ ، ابو ابراهيم ترجمانى ، عمرو بن محمّد ناقد ، محمّد بن معاوية بن مالج نيز از او رواياتى را نقل كردهاند « 3 » .
اگرچه خطيب بغدادى عبد الرحمان بن مالك را كوفى مىداند « 4 » ، صاحب معجم
هامش
( 1 ) - تاريخ الاسلام ، ذهبى ، حوادث سالهاى 381 - 400 ، ص 256 ؛ الانساب ، سمعانى ، ج 6 ، ص 271 .
( 2 ) - حلية الاولياء ، ج 7 ، ص 152 .
( 3 ) - تاريخ بغداد ، ج 10 ، ص 235 .
( 4 ) - همان .