[ 564 ] محمّد بن ابو بكر بن احمد بن خلف بن انور بلخى
ابو عبد اللّه محمّد بن ابو بكر بلخى ، به سال 557 ه . در يك خانوادهء بلخىتبار در شهر دمشق تولد يافت . او براى كسب دانش در سال 575 ه . به قاهره و اسكندريه سفر كرد .
اين عالم پرتلاش در 24 ربيع الآخر سال 652 ه . وفات كرده است « 1 » .
[ 565 ] محمّد بن ابو بكر بن عطاء بلخى
ابو تراب محمّد بن ابو بكر بن عطاء بلخى ، معروف به خواجگى ، از فقهاى عصر خود به شمار مىرفت . او در علم مناظره بسيار توانا بود . اين مرد دانشمند براى كسب دانش به سرزمينهاى دور و نزديك سفر كرد و به خدمت فضلا و دانشمندان آن ديار رسيد و كسب فيض كرد . سمعانى مىگويد : من او را به سال 537 ه . ، در شهر گرگان ديدم . به احتمال قوى وى در بين سالهاى 538 - 539 ه . ، وفات كرده است « 2 » .
ابو تراب محمّد بلخى اهل گرگان بود ، ولى مدت زيادى در بلخ سكونت داشت و از همينروى به بلخى شهرت يافت . او به سال 537 ه . از بغداد به گرگان بازگشت .
ابو المفاخر عبد العزيز بن مازه بخارى ، فقه را در محضر او فراگرفت « 3 » .
[ 566 ] محمّد بن ابو بكر بن محمّد فاريابى
منتجب الدين ابو عبد اللّه محمّد بن ابو بكر بن محمّد بزدوى فاريابى از فقهاى عصر
هامش
( 1 ) - شذرات الذهب ، ج 5 ، ص 261 .
( 2 ) - التحبير ، سمعانى ، ج 2 ، ص 260 .
( 3 ) - الجواهر المضيه ، ج 3 ، ص 100 .