م
[ 549 ] محمّد ابراهيم غبار بلخى
ملا محمّد ابراهيم غبار در بلخ چشم به جهان گشود . پس از پايان تحصيلات به سير و سياحت پرداخت و به هندوستان مسافرت كرد ، سپس به وطن بازگشت و به ماوراءالنهر به سال 1057 ه . نزد عبد العزيز خان رفت . شاهزاده از او به گرمى استقبال كرد و وى را مورد لطف قرار داد . وى از جانب عبد العزيز خان مأموريت يافت كه در يكى از مدارس سمرقند مشغول تدريس شود . او پس از مدتى به بخارا رفت و در آن شهر به تدريس پرداخت .
ملا محمّد ابراهيم غبار در سال 1092 ه . در بخارا پيك اجل را لبيك گفت .
غبار ، در شعر و ادبيات مقامى بس عالى داشت . اين فضل و كمالات باعث شد كه در سه مركز علمى آن روزگار يعنى بلخ ، بخارا و سمرقند شهرت فراوانى كسب كند . اين ابيات از اوست « 1 » :
بنفشه گرد سرش گشت و من پريشانم * كه اين شكسته زبان حرف زلف مىگويد
همچون نگين ز نام تو پر شد دهان ما * تا نام ديگرى نرود بر زبان ما
سوداى سوختن ز سر ما نمىرود * چون شمع اگر سفيد شود استخوان ما
[ 550 ] محمّد امين بدخشى مكى
محمّد امين از علماى برجستهء بدخشان است و شرح حال او بهطور مبسوط به دست
هامش
( 1 ) - دايرة المعارف آريانا ، ج 3 ، ص 554 .