جوزجان در يك خانوادهء مذهبى ديده به جهان گشود . وى تحصيلات خود را در زادگاهش آغاز نمود . در آن ايام فراگيرى علوم اسلامى براى شيعيان در آن ديار مشكل بود ، ازاينرو وى در سال 1282 ش . براى فراگرفتن علوم اسلامى از راه ماوراءالنهر عازم مشهد مقدس شد . وى در بين راه مدت كوتاهى در شهر بخارا توقف نمود ، از مدارس و حوزههاى علميهء آن شهر ديدن كرد و با علما و اساتيد آن ديار به گفتگو و تبادل نظر پرداخت . در آن روزگار حوزههاى علميه بخارا از موقعيت علمى خوبى برخوردار بودند . بدين ترتيب آن عالم بزرگ با تجربيات فراوان وارد مشهد شد ، در مدرسهء علميهء بالاسر « 1 » اتاق گرفت و با كمال جديت و تلاش به تحصيل علوم و تهذيب اخلاق پرداخت .
او از محضر اساتيد بزرگ حوزه ، علوم و معارف اسلامى را فراگرفت و از خرمن دانش آنها بهرهمند شد تا به مراتبى عالى از فضل و كمال رسيد .
آقاى امينى در مدت اقامتش در مشهد با يك بانوى صالحه از يك خانوادهء اصيل و نجيب ازدواج كرد كه حاصل اين ازدواج سه فرزند ، دو پسر و يك دختر بود . او پس از 23 سال اقامت در مشهد مقدس ، به سال 1307 ش ، اين شهر را از راه بخارا به قصد زادگاهش ترك گفت . پس از ورود به بلخاب مدت 2 سال در زادگاهش به تبليغ احكام و معارف دينى پرداخت .
مزار فيض آثار مير سيّد على بن جلال الدين حسين حسينى از علماى قرن 8 ه . ق . ، سبب شده است كه بخش درهء مزار به يكى از محلهاى زيارتى و پر رفتوآمد بلخاب تبديل شود و از طرف ديگر ، سادات و مردم از داشتن يك عالم برجسته و امام جماعت و مبلغ دينى در اين محل زيارتى محروم بودند ؛ ازهمينروى اهالى از آقاى امينى دعوت كردند به محل مذكور رود و زعامت و امور دينى آنها را برعهده گيرد . آن مرد بزرگ دعوت مردم را پذيرفت و به سال 1309 ش ، به آن محل نقل مكان كرد . او در ميان اعزاز و احترام زائد الوصف اهالى مؤمن درهء مزار و زوك ، در روستاى زوك نزديك به زيارتگاه اقامت گزيد و با كمك افراد خيّر و اهالى ، مدرسه علميه زوك را تأسيس كرد . وى در اين مدرسه به تعليم و تربيت طلاب علوم دينى پرداخت ، دانشجويان علوم دينى از مناطق دور و نزديك مانند سانچارك ، يكاولنگ ، روستاهاى مختلف بلخاب و از نواحى و نقاط
هامش
( 1 ) - اين مدرسه هماكنون به رواق دارالولايه تبديل شده است .