تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ علماى بلخ ( فارسي ) — صفحة 273

مساهمون:

ص٢٧٣

ل

[ 545 ] لايق بلخى

حكيم لايق بلخى ، از شعراى قرن يازدهم بود . او در زادگاهش نشو و نما كرد و تحصيلات خود را در همان‌جا به پايان رسانيد . فضل و كمالش باعث شد كه در دربار امام قلى خان راه يابد . او اشعارى نيكو مىسرود ، مثل اين ابيات « 1 » :
ميسّر كى شود ديدار تو آرام جان ما را * من از خويشان تو را بينم تو از بيگانگان ما را دل دامن زلفت به كفت آورد به صد سعى * دانست كه در دامن آن شب سحرى هست پا به دامان گرچه پيچيديم همچون گردباد * دل به واديها فتاد و سر به صحراها زديم
در تذكرهء نصرآبادى آمده است كه حكيم لايق بلخى از شعراى دورهء حكومت امام قلى خان بود و در دربار او مقامى بس عالى داشت . لايق بلخى در بلخ وفات يافت و در آن خاك براى ابد خفت « 2 » .

[ 546 ] لطف اللّه بن عمر بن غازى فارابى

قوام الدين ابو حنيفه لطف اللّه بن عمر غازى فارابى در سال 685 ه . در فاراب
هامش
( 1 ) - دايرة المعارف آريانا ، ج 3 ، ص 547 ؛ خراسان بزرگ ، ص 109 . ( 2 ) - تذكرهء نصرآبادى ، ج 3 ، ص 441 .