سرزمينهاى دوردست از آن جمله به ديلم مسافرت كرده است . وى در اين شهر از احمد بن شجاع المؤدب روايتى را نقل مىكند ، عبد اللّه بن موسى سلامى بلخى ، قال :
حدثنا احمد بن شجاع المؤدب ببلد الديلم قال : سمعت الفضل بن الجراح الكوفى ، قال :
سمعت الفضل بن على الكوفى ، يحكى عن أبيه ، قال : حدثنى خادم الصادق جعفر بن محمّد عليه السّلام انه كان له عليه السّلام دعوات يدعو بهن فى عقيب كل صلاة مفروضة ، فقلت له يابن رسول اللّه ، علّمنى دعواتك هذه التى تدعو بها ، فقال عليه السّلام : اذا صلّيت الظّهر ، فقل باللّه اعتصمت و باللّه أثق ، و عليه أتوكّل ، عشر مرّات ، ثمّ قل اللّهمّ ان عظمت ذنوبى فأنت أعظم و إن كبر تفريطى فأنت أكبر ، و ان دام بخلى فأنت أجود ، أللّهمّ إغفرلى عظيم ذنوبى ، بعظيم عفوك ، و كبير تفريطى به ظاهر كرمك ، واقمع بخلى بفضل جودك ، أللّهمّ ما بنا من نعمة فمنك لا إله الّا أنت استغفرك و أتوب اليك « 1 » .
از جعفر بن محمّد صادق عليه السّلام دعاهايى نقل شده است كه آن بزرگوار در تعقيبات نمازهاى واجب مىخواند . خادم آن حضرت به ايشان چنين عرض مىكند : اى پسر رسول خدا ، دعاهايى را كه مىخوانى به من بياموز . آن حضرت مىفرمايد : وقتى نماز ظهر را خواندى در تعقيب نماز بگو : تنها به خدا پناه مىبرم و به او چنگ مىزنم ، فقط به او اعتماد دارم و تنها به او توكل مىكنم ؛ و اين را ده مرتبه بخوان و آنگاه بگو ، خداوندا ! اگر گناهانم بزرگ است ، تو بزرگترى ، اگر كوتاهى و تقصيرم بزرگ است ، تو بزرگترى و اگر بخل و تنگچشمىام پيوسته است ، تو بخشندهترى ، خدايا ! گناهان بزرگم را به عفو و گذشت عظيمت گذاشتهام ، و كوتاهى بزرگ مرا به كرم خود آشكارا بيامرز و بخلم را با فزونى بخشش خود بركن . خدايا ! هر نعمتى كه داريم از توست ، معبودى جز تو نيست ، از تو طلب آمرزش نموده و به سوى تو توبه مىكنم .
[ 380 ] عبد اللّه بن ميرك بلخى
سيّد عبد اللّه ميرك از علما و شعراى بلخ در قرن 11 ه . و هم عصر محمد خان امام
هامش
( 1 ) - فلاح السائل ، ص 177 .