ابن حبّان در كتاب ثقات گفته كه عبد المتعال انصارى در سال 246 ه . اين جهان را بدرود گفت « 1 » .
[ 383 ] عبد المطلب بن فضل بن عبد المطلب هاشمى بلخى
ابو هاشم افتخار الدين بلخى عبد المطلب بن فضل هاشمى بلخى در سال 539 ه . در شهر بلخ پا به عرصه وجود نهاد . او علم فقه را در ماوراءالنهر و علم حديث را در سمرقند فراگرفت ، بهطورى كه در كوتاهمدت از فقهاى بزرگ حنفى و صاحب فتوا شد . وى از علم مناظره بهره كافى داشت و مناظرات زيادى انجام داد . اين فاضل بزرگ سرانجام در ماه جمادى الآخر سال 616 ه . در شهر حلب ديده از جهان فروبست . از او تأليفاتى بر جاى مانده است ، همچون كتاب شرح الجامع الكبير كه در واقع شرح جامع الكبير شيبانى است كه در فروع فقه حنفى نوشته شده است . شرح الجامع الكبير چند مجلد است « 2 » . در الاعلام آمده است : ابو هاشم افتخار الدين عبد المطلب بن فضل بلخى ، از اولاد عبد اللّه بن عباس است كه در سال 539 ه . در بلخ متولد شد و در شهر حلب از دنيا رفت . وى از فقهاى بزرگ حنفى بود و رياست و پيشوايى حنفيهاى حلب را به عهده داشت و كتاب جامع الكبير شيبانى را در چند جلد شرح كرد « 3 » .
[ 384 ] عبد المطلب بن مجد بلخى
سيّد عميد الدين عبد المطلب بن مجد الدين ابو الفوارس محمّد بن حسن بن
هامش
( 1 ) - الثقات ، ج 8 ، ص 425 ؛ تهذيب التهذيب ، ج 6 ، ص 379 ؛ تهذيب الكمال ، ج 18 ، ص 267 ؛ الكاشف ، ج 2 ، ص 206 ؛ ميزان الاعتدال ، ج 2 ، ص 500 ؛ التاريخ الكبير ، ج 6 ، ص 135 ؛ لسان الميزان ، ج 8 ، ص 518 ؛ الجرح و التعديل ، ج 6 ، ص 68 ؛ تاريخ بغداد ، ج 11 ، ص 134 .
( 2 ) - معجم المؤلفين ، ج 6 ، ص 175 .
( 3 ) - الاعلام ، ج 4 ، ص 298 ؛ الجواهر المضيه ، ج 2 ، ص 467 ؛ سير اعلام النبلاء ، ج 22 ، ص 99 .