صحت و حفظ روايات بسيار دقّت مىكرد . به همين سبب ، وى ابو على را در شمار ثقات رجال حديث آورده است « 1 » .
احمد بن خضر شافعى مىگويد : پس از آنكه ابو على عبد اللّه بلخى وارد نيشابور شده بود ، علما و بزرگان نيشابور از بحث و مناظرههاى او به ستوه آمدند . ابو على عبد اللّه بلخى با فقيه عصر ، جعفر بن احمد بن نصر ، در باب مسأله حج بحث مىكرد و ابو على بدون وقفه روايات فراوانى را در اين باب از محدّثان برجسته نقل مىكرد . جعفر بن احمد گفت : تو اين روايات را از تيمى و انس نقل مىكنى ؟ وى گفت : ان رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله لبّى بحجة و عمرة ؛ رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله در هنگام حج واجب و عمره تلبيه مىگفت . جعفر بن ابو بكر محمّد بن عمر بن محمّد بن سلم تيمى جعانى قاضى شهر موصل بود و يكى از مشهورترين حفاظ عصر خود بهشمار مىرفت . او به مذهب تشيع گرويده بود ، از همين روى علماى اهل سنّت روايات او را ضعيف مىدانند « 2 » .
احمد بن خضر شامى از اين فرمايش تعجب كرد « 3 » .
جعفر بن احمد بن نصر از يحيى بن حبيب و او از معتمر و وى از پدرش نقل مىكند :
ابو على عبد اللّه بن محمّد بلخى در بين سالهاى 294 - 295 ه . به دست قرامطه به شهادت رسيد « 4 » .
ابو على عبد اللّه بلخى مىگويد : امام محمّد بن ادريس شافعى از نزديكان محمّد بن زبيده ( محمّد امين ) بود . روزى محمّد امين به شافعى گفت : براى تصدى مقام قاضى القضاة بغداد به دنبال شخصى با كفايت هستم ، امام شافعى قدرى سكوت كرد و آنگاه با صداى بلند گفت : پيدا كردم ، امين گفت : آن چه كسى است ؟ شافعى گفت : احمد بن حنبل . امين گفت : با وى صحبت كن . امام شافعى اين پيشنهاد را به امام احمد بن حنبل نمود . امام احمد بن حنبل در پاسخ وى گفت : مرا فراموش كن و به دنبال كسى ديگر بگرد . شافعى روى پيشنهاد خود پافشارى كرد ، امام احمد او را تهديد كرد اگر عذرش را
هامش
( 1 ) - تاريخ بغداد ، ج 10 ، ص 93 .
( 2 ) - اللباب ، ج 1 ، ص 282 .
( 3 ) - تذكرة الحفاظ ، ج 2 ، ص 690 .
( 4 ) - سير اعلام النبلاء ، ج 13 ، ص 530 .