( 438 ) واعظ كرمانشاهى - محمّد على ( - 1347 ه ق )
ميرزا محمّد على از واعظان مشهور و معروف خراسان بود كه مدتى در مشهد مقدس اقامت داشت و با مواعظ عرفانى خود مردم را مجذوب سخنان خود مىساخت .
او علاوه بر وعظ و سخنورى در شعر و ادب فارسى نيز مهارت داشت و « مظلوم » تخلّص مىكرد . صبح روز بيستم جمادى الاول سال 1347 ه . ق در مشهد وفات يافت و در حجرهء اول صحن عتيق سمت راست متّصل به بازار به خاك سپرده شد . از غزليات اوست :
دل دوصد بارم شكستى چون ز چشمم خون نريزد * شيشه از صد جا شكسته باده چون بيرون نريزد
تا ميان انجمن ليلى كشد مى با حريفان * چون عزيزان خون ز غيرت از دل مجنون نريزد
گل چو يار خار شد عشق و هوس نشناخت از هم * گو به باطل اشك حسرت بلبل محزون نريزد
تا به عشق شمع يك جا خويش را پروانه سوزد * شمع خاكستر به سر از ماتم او چون نريزد
زنده كى گردد دل ( مظلوم ) تا آن آب حيوان * شبنمى از خود برون زان خط ميناگون نريزد
گنجينه دانشمندان 7 / 199 - 200 ، ضميمهء تاريخ علماى خراسان / 314 .
ابراهيم زنگنه
( 439 ) واعظ كرمانى - على اكبر ( - 1326 ه ش )
شيخ على اكبر واعظ كرمانى معروف به « شيخ ورپا » از وعّاظ اواخر قرن سيزدهم و نيمهء اول قرن چهاردهم هجرى بود كه به واسطهء علاقهء شديد به خاندان عصمت و طهارت مجاورت امام رضا عليه السّلام را برگزيد و در مشهد به وعظ و تبليغ و نشر احكام اسلامى مشغول شد و پس از سالها فعّاليّت مذهبى عاقبت در آبانماه سال 1326 ه . ش درگذشت . پسرش آقا نصر اللّه يكصد جلد كتاب كتابخانهء شخصى پدر را به جاى حق الدفن به كتابخانهء مركزى آستان قدس اهدا نمود . جنازهء مرحوم شيخ على اكبر در اتاق مقبرهء صحن نو