آن نزديكى به او نشان مىدهد . خود را به آب مىرساند و از آن آب مىنوشد و به راه خود ادامه مىدهد . با خود زمزمه مىكند ، مىبيند صدايش تغيير كرده است ، به خواندن ادامه مىدهد و درمىيابد كه مورد توجه مخصوص قرار گرفته است . هنگامى كه به يزد مىرسد ، منبر مىرود ، همه تحت تأثير قرار مىگيرند » .
در سفر عربستان و عراق و سوريه مورد احترام قرار گرفت و در سفر عتبات واقعه غريبى براى ايشان رخ داد كه شهيد محراب آية اللّه دستغيب آن را در داستانهاى شگفت خود آورده است .
بازگشت ايشان به ايران همزمان بود با مسألهء كشف حجاب و دينزدائى رضا خان . او نخستين واعظى بود كه روى منبر عليه اقدامات رضا خان و كلاه فرنگى و زمزمهء رفع حجاب سخن گفت او با توجه به سابقه مبارزه ، سه بار از سوى رضا خان به نقاط محروم كشور تبعيد شده بود . و پس از بازگشت از سفر حج در سال 1355 ه ق و توقفى كوتاه در مشهد ، در مسير خود به تهران ، در شهر در پنجم شعبان همان سال برابر با 1315 شمسى براثر بيمارى سل درگذشت و پيكر پاكش به مشهد انتقال يافت و با توجه به مخالفت و عناد پاكروان نايبالتوليه با ايشان و علما و روحانيت ، اجازه دفن بدن وى در اماكن متبركه حرم رضوى داده نشد و چنان كه خود وصيت كرده بود : « چنانچه مسئولين با دفن اين جانب در حرم با رعايت عزّت و شئون خانوادگى موافقت كردند ، مانعى نيست در حرم دفن نمايند و گرنه در محل پير پالاندوز كنند » . بنابراين پيكرش روز پنجم شعبان 1355 ه ق . در قسمت شمالى بقعه پير پالاندوز به خاك سپرده شد .
دستنوشتههاى عالمانهاى از مرحوم واعظ طبسى بر جاى مانده است كه جايگاه علمى ايشان را نشان مىدهد .
خاطرات خطى مجيد فياض ، آثار الحجه 2 / 137 ، زندگينامه رجال و مشاهير ايران 2 / 398 - 399 ، گنجينهء دانشمندان 2 / 383 - 384 ، ضميمه تاريخ علماى خراسان / 314 ، بهشت شرق / 73 .
غلامرضا جلالى
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 508
مساهمون: غلامرضا جلالى
ص٥٠٨