سخنورى بىنظير بود و شهرتش در همهء نقاط كشور و كشورهاى شيعهنشين گسترش يافت .
ايشان در حدود سال 1313 ه ق در طبس گلشن در خانوادهاى مؤمن ، متعهد و علاقمند به اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السّلام چشم به جهان گشود ، پس از تحصيلات مقدماتى در 1341 ه ق در حالى كه 28 سال از عمرش سپرى شده بود به قم هجرت كرد و از محضر ميرزا محمّد همدانى و آخوند ملا على همدانى و بيشتر نزد آية اللّه مرعشى نجفى بهره برد . او در قم با كمال عسرت و سادگى زندگى مىكرد و از سال 1345 ه ق به كار تبليغ پرداخت .
وى در مشهد در شمار وعاظ بلندپايهاى بود كه در بيت آية اللّه ميرزا محمد آقازاده و آية اللّه العظمى حاج آقا حسين قمى منبر مىرفت و بسيارى از بزرگان حوزه در سخنرانىهاى ايشان حضور مىيافتند .
مرحوم آية اللّه العظمى اراكى در مسافرتى كه مرداد سال 1372 ه ش به مشهد داشت ، دربارهء مرحوم طبسى فرمود : « آقاى طبسى در مدرسهء خان حجره داشت و من هم لدىالورود آنجا بودم ، حجرهء من محاذى حجرهء ايشان بود ، هنگامى كه آقاى طبسى با رفيق خود آقاى حاج شيخ حسن همدانى مباحثه مىكرد صدايش آنقدر رسا و بلند بود كه از داخل حجره به گوش من مىرسيد . صحبت ايشان در منبر آنچنان مسلسلوار و روان بود كه طى يك ساعت سخنرانى گويا نفس نمىكشيد و به اين جهت مورد عنايت خاص حضرت آية اللّه العظمى حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى قرار داشت » .
مرحوم طبسى ، واعظى خوشبيان بود و با متانت و آرامش سخن مىگفت .
شيوهء دلنشينى در سرآغاز سخنرانيهاى خود داشت كه با مقدمهچينىهاى وعاظ ديگر متفاوت بود . گاهى سخنان خود را با مقدمه سعدى بر كتاب گلستان آغاز مىنمود : « منت خداى را عزّ و جلّ كه طاعتش موجب قربت است و به
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 506
مساهمون: غلامرضا جلالى
ص٥٠٦