و محاوره پرداخت و بعد از حدود 21 ماه به مشهد مراجعت كرد .
مرحوم واعظ مشهدى در اواخر عمر فلج شد ، ولى مردم براى استفاده از سخنان شيوايش شبهاى جمعه هر هفته او را روى تخت به مسجد گوهرشاد مىآوردند و پس از ايراد چند حديث و زيارت حرم مطهر رضوى او را به منزل برمىگرداندند .
تاريخ دقيق فوت ايشان معلوم نيست ، ولى بنا به نوشتهء نوهء دانشمندش استاد واعظزادهء خراسانى پس از حدود يكصد سال زندگانى در مشهد دار فانى را وداع گفت .
از ايشان و سه همسر يزدى ، سبزوارى و مشهدىاش شش پسر و هشت دختر به يادگار مانده كه مرحوم حاج ملا احمد واعظ ( م 1303 ه ق ) كه شرح حالش در همين كتاب آمده است ، كوچكترين فرزندش مىباشد .
دستنوشتهء استاد واعظزاده
غلامرضا جلالى
( 441 ) واعظ مقدس - غلامرضا ( 1250 - 1345 ه ق )
شيخ غلامرضا واعظ مقدس فرزند ملا مرتضى قلى فرزند ملّا خسرو از اكابر علما و وعاظ مشهد بود . ايشان سخنرانى ماهر و سخندانى كمنظير بود .
نسبت به احاديث و روايات اهل بيت اظهار وقوف كامل داشت و سخنانش تا اعماق جان مخاطبان مىنشست و آنها را مجذوب خود مىساخت تا جايى كه هركس پاى سخنان ايشان مىنشست مىكوشيد تا راه اصلاح خود را در پيش گيرد . از وى كرامات گوناگونى نقل شده است . و در زمان خود مورد توجه مردم بود و نامههاى زيادى از نقاط كشور به خراسان به آدرس او كوچه گندمآباد ( حوض نو ) مىرسيد . ايشان از خادمان بارگاه رضوى بود و در مراسم غبارروبى مضجع شريف شركت مىكرد و اين سمت را از اجدادش به ارث برده بود . در دار السياده اقامه جماعت مىنمود و پس از نماز به وعظ و ارشاد