گوهرشاد شبهنگام به كمك اهل خانه و همسايگان از شهر متوارى شد و مدت چهار سال زندگى مخفى داشت . او به اتفاق پسرش استاد محمّد واعظزاده خراسانى كه آن موقع چهارده سال بيشتر نداشت ، به عتبات رفت و تا سال 1321 ه ش در نجف بود و در مسجد هندى آن شهر و نيز در كربلا در صحن مطهّر حضرت امام حسين عليه السّلام و منزل علماى اعلام منبر مىرفت . در ضمن با مراجع و علماى حوزه علميه نجف و كربلا مانند مرحوم ميرزاى نائينى ( م 1355 ه ق ) در سفرهاى قبل و آقا ضياء الدّين عراقى ، آية اللّه شاهرودى ، حاج ميرزا حسن بجنوردى ، شيخ محمّد على كاظمينى و ديگران رابطهء صميمى داشت .
ايشان پس از سقوط رضا خان به اشاره آية اللّه سيّد ابو الحسن اصفهانى ، در سال 1321 ه ش به ايران بازگشت و تا سال 1329 ه ش در مشهد و شهرهاى ديگر منبر مىرفت و طى سفرى به تهران ، پس از سپرى شدن محرم و صفر ، روز پنجم ربيع الاول سال 1370 ه ق در اين شهر درگذشت و در تشييع جنازه ايشان همهء علما و آيات و روحانيان بلندپايه و بازاريان شركت كردند و آية اللّه كاشانى بر ايشان نماز خواند و جنازهاش را به مشهد انتقال دادند و پس از تشييع باشكوه در محل دار الضيافه در ميان قبرهاى قائممقام و ميرزا مهدى اصفهانى ، زير طاق سمت چپ چسبيده به دار السياده ، به خاك سپرده شد .
مرحوم حاج شيخ مهدى واعظ خراسانى دو همسر اختيار كرد . از همسر اول 3 دختر و يك پسر و از همسر دوم چهار دختر و چهار پسر بجاى ماند . مرحوم حاج شيخ احمد واعظ از همسر اول و مرحوم دكتر حسين خراسانى استاد دانشگاه تهران و استاد محمّد واعظزاده خراسانى استاد دانشگاه فردوسى مشهد و دبير كل سابق مجمع جهانى تقريب مذاهب اسلامى از همسر دوم ايشان هستند .
غلامرضا جلالى
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 504
مساهمون: غلامرضا جلالى
ص٥٠٤